Modder op uw weg

`De bus naar het Muiderslot is net twee minuten geleden vertrokken', zegt een chauffeur op het busstation van Naarden-Bussum, wijzend op de lege plek naast hem. De volgende gaat een half uur later. Wie wil wandelen in Nederland, het openbaar vervoer kiest en de auto schuwt, moet er de tijd voor nemen.

Aan alles zit een goede kant, zeker aan wachten. De stationsrestauratie inspireert tot het aandachtig lezen van het gidsje Floris V-Pad, `Wandelen door het Groene Hart' van het Wandelplatform-Lange Afstands Wandelpaden (LAW). Wat weten we van de graaf? Het gidsje vertelt dat hij populair was onder het gemene volk, maar ook dat aan zijn naam het gerucht van verraad kleeft, en van overspel. Om het verraad aan de Engelse koning Eduard I zou hij gevangen zijn genomen. Door de man die hij had bedrogen, Gerard van Velzen, zou hij zijn gedood. De sloot waarin de geboeide graaf met paard en al belandde en vervolgens werd doodgestoken, moet, volgens het boekje, tussen de Rijksweg en het Naardermeer liggen.

Het ruim tweehonderd kilometer lange pad loopt van Muiden naar Bergen op Zoom – Floris V wist zijn gebied tot Vlaanderen uit te breiden – en bestaat al enige jaren, maar de laatste uitgave van de gids belooft 31 kilometer nieuw wandelpad. Nieuw niet in de zin van voor het eerst aangelegd, maar toegevoegd aan de route. Zoals het pad langs de ontwatering van het Naardermeer en de Keverdijk. Het eerste is een ongeplaveid pad, het tweede verboden voor voertuigen. ,,Ons streven is', aldus een LAW-woordvoerder, zoveel mogelijk van het asfalt af te komen.' Nog niet weg van het asfalt is de route Uitermeer-Riethoeve. In de toekomst zal het autoverkeer worden omgeleid en krijgt de wandelaar het alleenrecht op dat traject. Het zou, zo waarschuwt de LAW, nu nog vervelend lopen zijn, daar langs de Vecht met al dat autoverkeer.

Floris V bestaat in Muiden, althans zijn naam prijkt op een etablissement. Een kopje koffie had op deze kille dag niet misstaan, maar Floris is dicht en voor we het weten lopen we de stad uit en slaan een graspad in tussen weilanden aan onze rechter- en de ontwatering van het Naardermeer aan onze linkerhand. Klein waterwild vliegt op, ganzen trekken luid gakkend over en dobberende zwanen negeren de eenzame wandelaar. Het alom aanwezige slootwater ziet er bruin en drabbig uit. Hier ergens moet Floris V (1296) zijn vermoord. Nu heerst er de vrede van een winterse lentedag, begeleid door het geraas van de A1.

Het eindeloze en onrustige lawaai van autobanden op asfalt scoort hoog op de lijst van ellendegeluiden. Na een klein uur betreden we de Nieuwe Keverdijksche Polder en verstomt het gedender. Het riet is soms meer dan menshoog, maar de lente heeft nog niet echt toegeslagen en het groen is te iel om het landschap te verbergen. En hier vind je één van de mooiste landschapstypes van Holland. Eindeloze dreven, rietkragen, plotselinge doorkijkjes op meren en meertjes en door water omzoomde percelen bos. Zelfs met een harde noordooster in de rug is het hier goed toeven.

Bij een boerderij gooien lammetjes, die niet weten hoe goed ze zullen gaan smaken, speciaal voor de voorbijganger van plezier hun poten in de lucht. Hazen rennen over het vrije veld en van overal, alsof het gras geluid geeft, klinkt gestjilp. Maar niet overal is vrede. Langs de spoorlijn naar Weesp loopt langs de provinciale weg een wandelpad. Daar passeren twee bromscooters op hoge snelheid rakelings de voetganger. Een politieauto rijdt in volle vaart voorbij. Alle partijen verdwijnen achter de bocht van de weg.

Boerderijen heten hier, waarschijnlijk net zoals in de tijd van graaf Floris, Rundervreugde of Vogelkooi. Maar der keerlen God zou hebben opgekeken wanneer hij bij een van zijn boeren het bordje `vers struisvogelvlees te koop' had gezien. Overigens is dit deel van de wandeltocht in principe mooi, ware het niet dat een aantal automobilisten in deze weg een uitdaging ziet. In de bochten van de kronkelende rijbaan zijn de klinkers als losse keien naar buiten gedrukt. Vlak voorbij het Thais restaurant Polletje zijn de stille getuigen van een verkeersongeluk te zien. Een deels ontbaste boom en een geknakte lantaarnpaal houden elkaar in evenwicht.

Voorbij de Riethoeve mag de voet weer van het plaveisel af en gaan we `de grasbaan' op, aldus het LAW-gidsje. Wanneer een half uur later een dame die haar hond uitlaat mijn benen ziet, zegt ze: ,,Bent u over de Dammerkade gekomen? Staan die runderen daar weer?' De pikzwarte, uit de kluiten gewassen, Galloway-koeien maken volgens haar van de klei een enkeldiepe, zuigende blubberzooi.

Stichting Natuur Monumenten, verantwoordelijk voor het beheer van de grote grazers aldaar, kent de beschuldiging, maar spreekt met klem tegen dat de Galloways verantwoordelijk zijn voor de blubber. ,,Dat zijn de wandelaars zelf', aldus een woordvoerder. Omdat er zoveel klachten over deze koeien komen, voelt Natuur Monumenten zich echter toch geroepen de dieren volgend jaar gedurende de zomer ergens anders te laten grazen. Ze wil niet dat de dieren een `negatief image' krijgen.

We laten de runderen achter ons en betreden het Bergse Pad. Een prachtig paadje dwars door de Ankeveensche Plassen. Het door de LAW geplande, aansluitende wandelpad door de Ankeveensche Polder is nog niet klaar. We delen de Herenweg met brommers, auto's en een enkele tractor tot we in 's-Graveland de Connexion naar het NS-station van Hilversum kunnen nemen. Een moeder met kind naar de met modder besmeurde wandelaar. Misprijzen ligt in haar blik: weer zo'n viezerik die zonodig van het asfalt moest afwijken.

Het beschreven traject loopt van het Muiderslot naar 's-Graveland. Bron: Floris V-Pad, `Wandelen door het Groene Hart', uitgave 2000, Wandelplatform-LAW Amersfoort. ƒ31,50. ISBN 9071068412