Het prestatiegen 2

De discussie over minderheidsgroepen zit in een moeilijk parket: enerzijds weten we dat een onderscheiding in groepen tot afschuwelijk racisme kan leiden, anderzijds is zonder enige indeling geen enkele discussie mogelijk. Prof. Kohnstamm waagt het in de Volkskrant verband te leggen tussen genen en gedragspatronen. Als hij het zou hebben over een gen dat een groep tegen malaria beschermt, was er geen vuiltje aan de lucht, maar gaat het over al of niet aanwezige prestatiezucht, dan zetten velen hun stekels op. Zo ook Anil Ramdas. Hij maakt zijn tegenstander belachelijk (een bekende truc in een discussie) en beticht hem impliciet van racisme. Afwezigheid van prestatiezucht is op zichzelf geen blijk van minderwaardigheid. Het lijkt me zelfs wel geriefelijk. Hoogstens kan men stellen dat het in de huidige Westerse wereld een belemmering is, zoals een blanke huid in de tropen en een donkere in koude streken. Hoe gevaarlijk deze discussie ook is, zij moet gevoerd kunnen worden zonder dat wordt gesuggereerd dat er een samenzwering op gang is van `blanke hetero-mannelijke superioriteit'. Over discriminatie gesproken.