Monumentenzorg 2

Elco Brinkman heeft volgens deze krant op allerlei manieren zijn relaties als oud-politicus wellicht vooral als oud-minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur misbruikt om met voorrang en met overheidsgeld zijn pand op te knappen, inclusief de aanleg van een atelier. Het simpele abc rond rijksmonumenten blijkt de auteur niet te (willen) kennen. Even wat nuchtere gegevens uit monumentenland van een auteur op dit gebied.

De krant: ,,Brinkmans huis is wel versneld een rijksmonument geworden, terwijl 2.000 andere monumenteneigenaren in Leiden op die status moeten blijven wachten en stellen hun onderhoud daarom uit.'' Er is een wezenlijk verschil tussen restauratie en onderhoud. In het eerste geval kan het pand op instorten staan, bij onderhoud pleegt dat niet het geval te zijn. Er zijn de afgelopen decennia talloze voorbeelden van versnelde bescherming van een rijksmonument met als argument de acute bedreiging ervan.

De krant: ,,Brinkman heeft `een regeling getroffen met de fiscus'.'' Jaarlijks sturen duizenden rijksmonumenteneigenaren een formulier naar Bureau Monumentenpanden van de Belastingdienst Amersfoort met het verzoek om vaststelling van de fiscale gevolgen van een voorgenomen restauratie. Anders gezegd: de fiscus rekent van tevoren uit hoeveel kosten de eigenaar mag aftrekken, op basis waarvan deze bijvoorbeeld een hypotheek van het Nationaal Restauratiefonds kan krijgen.

De naam Pieter van Vollenhoven wordt speciaal genoemd: dat moet blijkbaar suggereren dat Brinkman even Apeldoorn heeft gebeld voor een hypotheek. Per jaar gaan duizenden monumenteneigenaren akkoord met een offerte van het Restauratiefonds: bedragen die in de tonnen of miljoenen lopen.

Fascinerend manco in het hele verhaal is het begrip `rijkssubsidie': blijkbaar heeft Brinkman die voor de hand liggende mogelijkheid niet eens willen benutten, in dit geval een bedrag dat makkelijk in de tonnen had kunnen lopen.