Asielzoekers

Het is erg makkelijk om met asielzoekers het probleem van het arbeidstekort op te lossen. Onder het mom van humaniteit zijn de werkgevers en het kabinet er voorstander van de goedkope asielzoeker in te zetten om de rotklussen op te knappen. We lijken daarmee terug in de jaren zeventig. Dat NRC Handelsblad (1 april) mensen van Tempo-Team met betrekking tot dit onderwerp ruimte ter beschikking stelt op de opiniepagina, kan men ter discussie stellen. De mooiste argumenten worden aangevoerd om werkende asielzoekers te rechtvaardigen. Dat Tempo-Team asielzoekers aan het werk wil hebben is logisch. Dat ze daarvoor argumenten als `asielzoekers zouden zich zo graag nuttig maken' en `de mogelijkheid om te werken biedt veel asielzoekers de gelegenheid om de dagelijkse sleur van afwachten en niets doen in een AZC te doorbreken en versterkt hun eigenwaarde', vind ik hypocriet te noemen. Een uitzendbureau, dat simpelweg geld verdient aan de intermediatie tussen asielzoeker en werkgever, lijkt me niet de aangewezen organisatie om zich in deze discussie te mengen.

Deze hele discussie leidt ook af van de zaak waar het werkelijk om gaat, namelijk het bestaan van asielzoekers. De enorm lange wachttijd voordat asielzoekers weten of ze mogen blijven of niet, vijf jaar wachten is geen uitzondering, is de kern van het probleem. Meer capaciteit en snelle maar nauwkeurige procedures moeten de beoordeling van een asielaanvraag versnellen en het aantal asielzoekers in onzekerheid doen verminderen. Zeker met het oog op een waarschuwing van de Raad van State in het jaarverslag over 1999. De asielprocedures gaan volgens de Raad mogelijk tweemaal zo lang duren, als gevolg van de bemoeienis door het Europese Hof met asielaanvragen naar aanleiding van het Verdrag van Amsterdam (NRC Handelsblad, 28 maart). Kan de asielprocedure worden versneld door aanpassingen van de procedure of vergroting van de capaciteit bij de IND? Hoe kunnen we met `onze' asielprocedure inspelen op de eisen die door het Hof worden gesteld? Dat zijn vragen die om een antwoord vragen. Het zorgt ervoor dat asielzoekers eerder duidelijkheid krijgen en is de ultieme manier om asielzoekers uit de dagelijkse sleur van het afwachten te brengen.