`Vlaanderen' maakt Tsjmil jaren jonger

Een Belg was Andrei Tsjmil al. Twee jaar geleden liet de in Moldavië geboren wielrenner zich naturaliseren, om de toekomst van zijn kinderen veilig te stellen en om een einde te maken aan ,,het eeuwige gedoe met paspoorten en visa''. Sinds gisteren mag de 37-jarige import-Belg zich met recht ook een Flandrien noemen, een van de mooiste titels die een wielrenner zich kan wensen. Twee weken geleden werd hij na een handgemeen in een massaspurt en een daaropvolgende val gediskwalificeerd in Dwars door Vlaanderen – een vingeroefening voor het grote werk – gisteren glorieerde Tsjmil als winnaar van de Ronde van Vlaanderen, monument onder de wielerklassiekers.

Een koers voor oude vossen, mannen met ervaring. Zo had Raborenner Rolf Sörensen de tweede klassieker van het seizoen in een voorbeschouwing betiteld. Zelf schreef de Deen, die deze maand 35 jaar wordt, de Ronde van Vlaanderen in 1997 op zijn naam. Hij was een van de weinigen die gisteren Walter Godefroot konden onttronen als oudste winnaar van de Ronde van Vlaanderen. De Belg was 34 jaar en negen maanden toen hij in 1978 `Vlaanderens mooiste' voor de tweede keer won.

Mede door een blessure speelde Sörensen gisteren geen rol van betekenis. Een andere oude vos, Lotto-kopman Tsjmil, ging met de eer strijken. ,,Duclos-Lassalle was 38 toen hij voor 't eerst Parijs-Roubaix won'', zei de man met de mooiste glimlach van het peloton na afloop in een klaslokaaltje in Meerbeke. ,,Ik ben pas 37.''

Tsjmil is een laatbloeier. Op 31-jarige leeftijd won hij in zijn debuutjaar bij Lotto met Parijs-Roubaix zijn eerste wereldbekerwedstrijd, in 1997 gevolgd door Parijs-Tours en vorig jaar de openingsklassieker Milaan-Sanremo. Hij besloot 1999 als winnaar van het wereldbekerklassement.

,,Het wordt tijd dat hij stopt'', zei de Duitse sprinter Erik Zabel. Maar Tsjmil wil voorlopig van geen stoppen weten. ,,Als ik dit op m'n 37ste kan, moet ik 't volgend jaar ook nog kunnen'', zei de man op wie fietsen het effect van een verjongingskuur heeft. Tsjmil voelde er ook niks voor antwoord te geven op de vraag welke andere grote wedstrijden hij dit jaar nog wenst te winnen. De wereldtitel misschien? ,,Zes jaar heb ik hier op gewacht. Ik wil hier een paar dagen genieten van dit magnifieke moment.''

Tsjmil dicteerde het slot van een nerveuze wedstrijd, die lange tijd met succes werd gecontroleerd door de Farm Frites-ploeg. In de finale moest de Nederlandse ploeg met de Belgische kopman Peter van Petegem de wedstrijd noodgedwongen uit handen geven. Met name de Nederlander Servais Knaven had zich strijdlustig opgeofferd voor Van Petegem, die gisteren zelf niet meer kon laten zien dan een kortstondige krachtsexplosie in zijn woonplaats Brakel.

In het centrum van Geraardsbergen, op ongeveer zestien kilometer van de aankomst nog voor de voet van de befaamde Muur, plaatste Museeuw een indrukwekkende demarrage. Het was nagenoeg op dezelfde plaats waar hij twee jaar geleden de basis legde voor zijn derde zege in de Ronde van Vlaanderen. Zijn ontsnapping was van korte duur. Bovenaan de Muur van Geraardsbergen kreeg de Belg gezelschap van de ijzersterke Duitser Steffen Wesemann, de Telekomrenner die voor ploeggenoot Zabel gaten dichtreed en tempo maakte. Na de laatste klim, de Bosberg op, bestond de kopgroep uit acht renners, onder wie Tristan Hoffman, die als beste Nederlander (vijfde) zou eindigen.

,,Als ik iets voor je kan doen hoor ik het wel van je'', had Mario Aerts een half uur eerder nog tegen zijn ploeggenoot Tsjmil gezegd. ,,Ik wist dat het zijn droom was om hier te winnen en zei tegen hem dat dit misschien wel zijn laatste kans was. Ik spoorde hem aan: rapper, rapper.'' Die woorden knoopte Tsjmil in z'n oren. Ruim tien kilometer voor het einde van de 269 kilometer lange koers sprong de nestor uit de Belgische Lotto-ploeg uit de schaduw van de favorieten Museeuw en Van Petegem.

Tsjmil zette daarmee een forse streep door het voorspelde onderonsje tussen `de Leeuw van Vlaanderen' (Museeuw) en `de Zwarte van Brakel' (Van Petegem). Zij hadden geen antwoord op de solo van Tsjmil. Niemand kon zijn aanval pareren. Tot en met de streep wist hij zelfs het jagende peloton achter zich te houden. ,,Toen ik nog drie kilometer moest, raakte ik in paniek: het peloton was wel erg dichtbij'', zei Tsjmil. Van zijn maximale voorsprong van achttien seconden had hij er na bijna zeven uur koersen nog drie over. ,,Tot op de streep heeft hij ons van zich af weten te houden, dan ben je een waardige winnaar'', complimenteerde Zabel, die vierde werd.

Aerts, die tot woede van met name Wesemann even een belangrijke stoorzender was geweest in de achtervolging op Tsjmil, had nadien weinig tijd voor commentaar. De belangrijke steunpilaar ontbrak gisteravond ook op Tsjmils feestje. Twee uur na de finish zat Aerts in het vliegtuig naar Spanje, waar hij vandaag begon aan de Ronde van het Baskenland. Terwijl Aerts het luchtruim koos, gaf Lotto-ploegleider Braeckevelt hoog op van Tsjmil. ,,Een hele slimme jongen.'' Dat sloeg niet alleen op zijn rennerskwaliteiten. ,,Geschiedenis, cultuur; hij is van alles op de hoogte. Hij doet niks anders dan boeken lezen.''

Over de recente flirt van de Franse ploeg Cofidis, die Tsjmil polste met het oog op een mogelijk vertrek na dit seizoen van kopman Franck Vandenbroucke, maakt Braeckevelt zich geen zorgen. ,,Als Lotto nog twee jaar doorgaat, blijft Tsjmil waar hij is.'' Opmerkingen over de gevorderde leeftijd van zijn kopman wuift Braeckevelt weg. ,,Andrei is jonger geworden. En in zijn hoofd is hij nog niet moe. Zoetemelk was toch ook veertig toen hij wereldkampioen werd?''

Briek Schotte, de 80-jarige oud-kampioen die als levend wielermonument in een luxe BMW de Ronde van Vlaanderen volgde, gaf ooit als `laatste der Flandriens' een fraaie omschrijving van een Flandrien. ,,Die duwt zo hard op de pedalen dat hij niet meer weet van welke parochie hij komt.'' Dat was precies wat Andrei Tsjmil gisteren tot op de streep in Meerbeke demonstreerde.