Gewapend gras

Als het in New York heeft geregend, wapperen in Central Park rode vlaggen: verboden het gras te betreden. Maar als in Amsterdam om het slechte weer de trainingsvelden zijn afgekeurd, spreken de voetballers in het Vondelpark af om daar in het natte gras te trappen. Een Amsterdammer laat zich nu eenmaal niet graag van het gras jagen.

Gras is er om de hond uit te laten, te voetballen of voor grootschalige concerten. Dat kleine worteltjes zich moeilijk hechten als de grond dagelijks door duizenden wordt aangestampt, daar moet je de doorsnee stadsbewoners niet mee lastigvallen. Als je in het Amstelpark zeehonden tegenkomt en in het Vondelpark lama's, waarom zou zo iets eenvoudigs als een grasmat dan niet in de stad gedijen? Dus is het niet de parkbezoeker die wordt aangepakt, maar de grasmat zelf. In het Vondelpark moet het Engelse gras met de korte worteltjes nu plaatsmaken voor een sportveldmengsel. Om de grond goed schraal te houden zal elk jaar een laag zand over het gras worden uitgestort. Dan komt het Vondelpark er precies zo uit te zien als het Museumplein nu. Een soort duinlandschap met hier een daar wat sprietjes die boven het zand uitsteken.

Je kunt het het gras niet kwalijk nemen. Vlak voor de opening van het vernieuwde Museumplein werd het gras een half jaar geleden met extra mest en beregening letterlijk de grond uitgejaagd om het openingspubliek te kunnen ontvangen. Een paar weken later liepen duizenden bezoekers van de Uitmarkt er overheen. Het is nooit meer goed gekomen.

Toch denken ze in stadsdeel Westerpark nu het perfecte stadsgras te hebben gevonden. Op het terrein van de voormalige Westergasfabriek komt een groot, cultureel evenemententerrein, omgeven door een park. Op een paar vierkante meter ligt daar nu een proefveldje met een grasmat Amsterdam waardig. Een gewapende grasmat. De graszoden wortelen in een dun plastic rooster waarin zand is gemengd.

Waartoe deze grasmat in staat is, zag projectleider van de Westergasfabriek E. Verhage bij het rugbystadion in het Schotse Edinburgh. De trainingsvelden doen daar in de weekeinden dienst als parkeerplaats. Maar de dag na Schotland-Zuid-Afrika herinnerde alleen de schroeiplekken van de barbecues aan de wedstrijd. De duizenden auto's hadden geen enkel spoor in het gras nagelaten.

Nadeel: de gewapende grasmat is tien keer zo duur als een gewoon grasveld. In de begroting voor het park bij de Westergasfabriek is van de achttien miljoen gulden twee miljoen gereserveerd voor het gras. Op het Museumplein was van de dertig miljoen één miljoen gulden voor het gras. Maar volgens Verhage van de Westergasfabriek moet je ,,niet over een paar centen mierenneuken'' als het om gras gaat. Of zoals de aannemer Arcadis Heidemij van het Museumplein inmiddels weet: ,,De grasmat blijkt allesbepalend voor de uitstraling van het plein.''