Tweede mening

In april 1986 en in februari 1987 werd bij mij een forse tumor (eenmaal een recidief) operatief verwijderd in het Diaconessen Ziekenhuis te Utrecht. In beide gevallen vond geen bestraling plaats. In augustus 1987 werd op een CT-scan een tumor op dezelfde plaats zichtbaar. Hiervan werd ik telefonisch op de hoogte gesteld met de mededeling dat geen verdere behandeling mogelijk was en de huisarts mij tot het einde zou begeleiden.

Een `second opinion' werd door huisarts en chirurg afgeraden, zodat ik op eigen houtje mijn weg heb moeten vinden naar de Daniël den Hoedkliniek. (Z 18 maart) Dr. Wiggers heeft mij daar in september 1987 geopereerd en inwendige bestraling met iridium en vervolgens uitwendige bestraling laten toepassen.

Nadien heeft zich geen recidief meer voorgedaan. Ik meen dat mijn ervaring het beste bewijs van nut en noodzaak van een tweede mening is. Prof. Holdrinet moet hierover nog maar eens goed nadenken.