Jazz van Vloeimans verdient plaats in Europese eredivisie

Eric Vloeimans' trompetspel is als zijn podium-outfit: kleurrijk en op het randje van gewaagd, maar altijd stijlvol op een manier die voorbij gaat aan modegrillen. En terwijl zijn garderobe over de jaren steeds uitgesprokener werd, groeide het zelfvertrouwen van de Rotterdammer en verdiepte zijn klank. Het hoogtepunt tot nu toe bereikte hij in 1998 op zijn met Edison bekroonde album Bitches and fairy tales, waarop hij voor de eerste keer optrad met een internationaal gezelschap.

Van dat trio begeleiders bleef in de nieuwe incarnatie van het Transatlantic Quartet alleen pianist John Taylor over. De Italiaanse bassist Furio Di Castri en drummer Joe LaBarbera vervangen Marc Johnson en Joey Baron de komende week tijdens de tour door Nederland en zullen ook te horen zijn op Vloeimans' nieuwe cd. Gelijk het oude kwartet leek de aanwezigheid van hun klinkende reputaties Vloeimans te stimuleren tot het bijzetten van net dat tandje extra dat zijn virtuositeit over de grens naar spannend trekt.

Di Castri en LaBarbera beperkten zich vooral tot sobere, sfeervolle begeleiding – tegelijk transparant en dragend. Het echte solistische weerwerk kwam van Taylor, die als een echte musicians' musician Vloeimans uitlokte om steeds weer andere zijpaden vol melodische kronkels te volgen. En Vloeimans' nieuwe composities, die uitblinken in verstilde lyriek vol ingehouden emotie, leenden zich goed voor een dergelijk subtiel heen en weer kaatsen van thema's.

Maar eigenlijk was het spel van de drie buitenlandse gasten niet meer dan een bedding voor Vloeimans' eigen muzikale statements. Achter zijn uitdrukkelijk geprononceerde spel, altijd afgepast en onderkoeld, was altijd de wild borrelende passie te vermoeden. Maar de trompettist hield zich in en greep niet naar goedkoop effecten als vibrato of growling, waardoor de droge noten nog meer lading kregen.

Eric Vloeimans onderstreepte met dit concert andermaal dat hij tot de Europese eredivisie van de jazz behoort. Maar ja, hij weet dan ook als een van de weinige Nederlandse jazzmusici met flair een klassiek colbert te combineren met zwarte puntschoenen, een bourdeau glimbroek en een knaloranje shirt.

Concert: Eric Vloeimans Transatlantic Quartet. Gehoord: 30/3 MC Frits Philips, Eindhoven. Herh: 1/4 Dr. Anton Philipszaal, Den Haag; 2/4 Paradox, Tilburg; 5/4 Popular, Rotterdam; 7/4 BIMhuis, Amsterdam.