Puff Daddy toont zijn liefde voor bombast

Er waren gisteravond om te beginnen twee meevallers. Ten eerste dat Puff Daddy er was, ten tweede dat er ook publiek was gekomen. De New Yorkse rapper/producer had begin 1998, op het hoogtepunt van zijn roem, in Ahoy' zullen optreden, vlak na de zomerhit I'll Be Missing You , maar zegde toen af. Dit keer kon hij bijna niet op tournee wegens een aanklacht wegens verboden wapenbezit.

Puff Daddy werd beroemd met schaamteloze composities, waarbij hij rap combineerde met nog beter herkenbare gecopiëerde stukken van andermans hits dan zijn collega-rappers al deden. Inmiddels is zijn succesformule enigszins versleten. Ahoy' was nog niet half vol.

Puff Daddy is een merkwaardige figuur in de rapwereld. Hij begon als producer en werd per ongeluk een ster door zijn eerbetoon aan B.I.G.. Die weelde is op het podium moeilijk te dragen voor een man die arrogantie als vrijwel enige gelaatsuitdrukking heeft. Daarom trekt rapper/labelbaas Puff Daddy nu de wereld rond met een revue van sterren uit eigen stal; nieuwe sterren, want Notorious B.I.G. is dood en Mase is in den Here. Puff Daddy kwam aan het begin van het concert dan wel als God zelf in een verlicht mandje uit het plafond zakken – begeleid door Carl Orffs Carmina Burana – hij gaf ongeveer de helft van de twee uur durende show ruimte aan protégés als Little Caesar en Carl Thomas. Zij zongen een nummer in r&b-stijl, of een ballad.

Het podium was verdeeld in twee etages, opgetrokken uit staal en trappen. Erboven hing een videoscherm waarop razendsnelle clipmontages te zien waren. Voeg daarbij de daverende steekvlammen die God Daddy met een enkele vingerwijzing tot ontbranding bracht, en zijn liefde voor bombast tekent zich af. Muzikanten waren er niet. Puff Daddy houdt van perfectie en welke muzikant zou al die verschillende citaten volmaakt uit kunnen voeren, van Queens We Will Rock You tot Moments In Love van Art of Noise? Dan kun je beter op voorgeprogrammeerde muziek vertrouwen. Daar overheen bracht Daddy live zijn ritmische maar gezichtloze raps, geholpen door de iets karakteristiekere stem van een handlanger.

Puff Daddy heeft zijn gezwollen stijl onlangs weer een stap verder gebracht met de laatste single Come With Me. Dit was het eenzame hoogtepunt van de show. Daddy's stem werd verdronken in apocalyptische dreunen en het podium was donker op de verlichte trappen na. Dit pathos past Puff Daddy beter dan de routineuze macho-acts die hij de rest van de tijd probeerde. Een rapper als LL Cool J is een geloofwaardige ladykiller, maar als Daddy zijn hoofd tussen de benen van een op het podium liggende danseres drukt, denk je dat hij een kwartje verloren heeft.

Concert: Puff Daddy & The Family. Gehoord: 30/3 Ahoy', Rotterdam.