VLIEGEN

,,Als je goed kijkt, vind je in mijn foto's altijd wel een paar maatschappelijke ontwikkelingen terug waar ik me zorgen over maak. Neem de foto van begin jaren zeventig, van de vrouw die de gordijnen stofzuigt. Waarom hebben wij zo'n kunstmatige scheiding aangebracht tussen de huiselijke wereld, van de blije huisvrouw, en de wereld daarbuiten, van de oorlogvoerende mannen? Ik wilde proberen die twee werelden te verenigen.

,,De andere foto is afkomstig uit een serie over vliegvelden. Omdat ik voor m'n werk constant vlieg, viel me op wat een wereld apart ze vormen. Als je met de trein reist, weet je waar je bent; als je op een vliegveld aankomt, heb je daar geen idee van. Je bent steeds nergens in het bijzonder. Zelfs de stad waar het vliegveld naar verwijst, is meestal ver weg. Architecten lijken hun uiterste best te doen om je je vervreemd te laten voelen van de buitenwereld. Ach, vliegen is sowieso een ontkenning – van de dood bijvoorbeeld. Wie daaraan zou denken op het vliegveld, zou niet meer vliegen. En is je wel eens opgevallen dat veel ruimtes op een vliegveld er uitzien als delen van het menselijk lichaam? Het bijschrift bij de foto is `Vagina or birth canal?'

,,Een vliegveld lijkt een microkosmos, waar de sociaal-politieke realiteit niet bestaat. Maar niets is minder waar: nergens worden je aankomst en verblijf scherper gecontroleerd en word je door zoveel camera's bekeken. Ik zou niet weten hoe ik in zo'n wereld geen geëngageerd fotograaf zou kunnen zijn. Soms lijkt het of een foto van mij gewoon een landschap toont, maar er zit altijd meer in. Een glimp van de publieke wereld die we gecreëerd hebben, maar waarvan de vraag is of zij er ook echt zo uit moet zien.''

Martha Rosler (1942)

Werk op Biënnale: Positions in the Life World

Locatie: Nederlands Foto Instituut