Testament wielerarts over dope

Spectaculaire onthullingen zoals die van ex-verzorger Willy Voet in Prikken en Slikken doet de Belg Eric Rijckaert niet in zijn gisteren gepresenteerde boek De zaak Festina. De vroegere arts van de Franse wielerploeg vertelt bijvoorbeeld over het gebruik van anti-depressiva bij renners en over het gebruik van het verboden middel EPO in het peloton, maar dat is inmiddels geen nieuws meer. Het boek van de 56-jarige Belg heeft meer het karakter van een biecht.

Rijckaert was een voorstander van gecontroleerd gebruik van EPO en testosteron en wilde zijn renners van andere produkten afhouden. ,,IGF1, PFC en kunstmatige hemoglobine schaden de gezondheid. Daarmee wilde ik onder geen beding werken, ook al vroegen renners er om.'' Aan die handelwijze dankte hij zijn bijnaam, dokter Punto. ,,Een licht Fiatje tegenover de roemruchte dokter Ferrari, die de reputatie heeft veel verder te durven gaan.''

In de Tour van 1998 werd Rijckaert opgepakt. Aanleiding was de vondst van een lading EPO in de auto van verzorger Voet, die op weg was naar de Tour-start in Dublin. Honderd dagen zat Rijckaert vast in Frankrijk. Drie weken voor zijn vrijlating kreeg hij een kankergezwel in de longen, pas toen hij thuiskwam kon hij worden geopereerd. Vijf maanden later werd een hersentumor geconstateerd. Hij werd bestraald en kreeg cortison, een ontstekingsremmer die voor renners op de dopinglijst staat. ,,Dat heeft mijn leven gered'', zei Rijckaert onlangs in Sport International. ,,Ik aan de cortison, dat is pure ironie, dat geef ik toe.''

Rijckaert houdt er rekening mee dat zijn boek wel eens zijn testament van 25 jaar in de wielersport kan zijn. ,,Het proces is uitgesteld tot november. Ik weet niet of ik me dan nog kan verdedigen. Daarom is mijn boek er nu al.''

Rijckaert is de derde ex-werknemer van Festina die een boek heeft geschreven. De Franse renner Richard Virenque schreef `Mijn Waarheid'. Hij is de enige van het drietal die nog actief is in de wielersport.