Ruzie op reis door ruimte

Goddank waren ze niet op weg naar Mars, de testkosmonauten die zich enkele maanden als menselijke proefkonijnen in een capsule hebben laten opsluiten ten behoeve van de wetenschap. Onder het alziend oog van de camera, à la Big Brother, had dit achttal droogzwemmers in twee aaneengekoppelde cilinders in een buitenwijk van Moskou ,,gewoond''. Doel van hun experiment: de groepspsychologie en -stress onderzoeken van een interculturele bemanning op een lange (interplanetaire) ruimtemissie.

Resultaat: de Japanse vrijwilliger hield het niet vol en haakte na twee maanden isolement af. Zijn Canadese reisgenote Judith Lapierre vervulde haar tour of duty wel, maar kreeg ,,ongewenste intimiteiten'' te verduren: op oudejaarsavond had een Russische kosmonaut haar tegen haar zin op de mond gezoend. Tot overmaat van ramp waren na de champagnetoost later die avond twee Russische collegakosmonauten met elkaar op de vuist gegaan. De sfeer tussen de bemanning van het moederschip (vier Russische mannen), en het gemengde, internationale team dat bij wijze van proef 110 dagen ,,op bezoek'' kwam, was om te snijden. De gastbemanning heeft ten einde raad de hulp van de ,,vluchtleiding'' ingeroepen om het luik tussen de twee wooncompartimenten te sluiten, zodat beide viertallen de laatste anderhalve maand van elkaar gescheiden leefden.

Prachtmateriaal, vinden de wetenschappelijke begeleiders van het Moskouse Instituut voor Medisch-Biologische Problemen. ,,Dit experiment zou niet geslaagd zijn als er geen conflicten aan het licht waren gekomen'', aldus arts-kosmonaut Valeri Poljakov, de houder van het ruimteduurrecord (438 dagen). Hoofdpsycholoog Vadim Goesjin kan jaren vooruit met het analyseren van ,,deze rijkdom aan unieke waarnemingen''. Hij en zijn collega's hopen er lering uit te trekken voor bemande ruimtereizen naar Mars en andere verre bestemmingen.