GHAZAL

Dat Shujaat Husain Khan, zoon van de beroemde Vilyat, zelf ook goed sitar speelt is bekend, hij gaf ook in Nederland concerten.

De grote verrassing van het duo Ghazal is daardoor de Iraniër Kayhan Kalhor op kemençe, een viool-variant die steunend op een knie verticaal wordt bespeeld. Kalhors toon is beheerst en kleurrijk en zijn lijnen zijn verrassend speels. Wat op Moon Rise over the Silk Road echter het meest treft is dat zich tussen hem en Khan een ouderwetse dialoog ontvouwt zonder koptelefoons, geluidsschotten en andere gespreksvijandige attributen van de bijdetijdse geluidsindustrie. De twee lange stukken op deze cd gaan van traag naar snel(ler) en geven Kalhor en Khan alle ruimte hun retorische talenten uit te stallen. Als intermezzo is er 'Pari Mahal', een hupse deun waar zelfs haters van 'oosters gedreutel' vrolijk van worden. Misschien dat ook zij daardoor benieuwd zullen raken naar de eerdere delen uit het zijderoute-verhaal van dit duo zonder haast: As Night falls on the Silk Road uit '98 en Lost Songs of the Silk Road van het jaar daarvoor.

Dat Shujaat Khan in de lange stukken ook een beetje zingt mag geen bezwaar zijn voor hen die geen Urdu of Perzisch verstaan want zijn stem doet vooral aan een cello denken. En voor de mensen die vooral luisteren met hun voeten: er wordt natuurlijk ook getrommeld, onder andere op tabla en tombak.

Ghazal: Moon Rise over the Silk Road (Shanachie 66024). Distr. Munich.