Een charme-offensief voor Brits vlees

Britse vleesexporteurs zijn een charme-offensief begonnen in Europa. Met prins Charles bezochten 22 topkoks een modelboerderij. Maar op de Franse markt ligt Brits vlees nog even te gevoelig.

De enige vegetariërs op Grove Farm hebben twee hoorns en lieve bruine ogen. De sappigste stukken van hun vlees verschenen gisteren dampend voor een gezelschap Europese topkoks. Ze waren op deze modelboerderij in Gloucestershire uitgenodigd door het Britse verbond van vleesboeren en kroonprins Charles. Die wilden graag laten zien waarom Brits rundvlees na de gekke koeiencrisis naar hun smaak weer op Europese tafels hoort.

De prins van Wales prikte overigens geen vorkje mee van de Beef Wellington, de Stroganoff, de carpaccio, de sirloin, de haas en de minute steak piri-piri. Het toekomstig wereldlijk hoofd van de Anglicaanse kerk bleek zich te houden aan de veertigdaagse vastentijd van aswoensdag tot Pasen. En dat betekent tussen cornflakes en diner zelfs geen sandwich met komkommer. Vanavond haalt hij de schade in. Dan komen de 22 Europese koks, samen goed voor zeker drie dozijn Michelin-sterren, bij hem thuis eten op zijn landgoed Highgrove. Wat de pot schaft? Rund, natuurlijk.

Tot 1996 domineerde Brits en Iers rundvlees de Europese markt. Hun aandeel werd uitgewist door de BSE-crisis, een ziekte die ook bij mensen kan leiden tot versponzing van de hersenen en een gruwelijke dood. Tot nu toe is die ziekte bij 52 Britten vastgesteld.

Drie miljoen vernietigde koeien later en zeker twaalf miljard gulden armer is de Britse binnenlandse markt weer op het oude niveau. Maar hoewel de Europese Commissie het exportverbod op Brits rundvlees vorig jaar voorwaardelijk heeft opgeheven, eet Europa er nog steeds nauwelijks van.

Dat imago moet beter worden, vindt de Britse Meat- and Livestock Commission (MLC), het productschap voor vlees. Brits rundvlees is nu veiliger dan ooit, zegt Terry Lee, hoofd export van de MLC, terwijl hij gelukzalig kijkt naar de roestkleurige herkauwers van Grove Farm. Veeboeren, slachthuizen en vleesverwerkers hebben een reeks draconische maatregelen genomen. Voederen met slachtafval is verboden, geen Britse koe is ouder dan dertig maanden, vlees wordt volledig ontbeend en elke biefstuk is tussen wei en supermarkt volledig traceerbaar, zegt hij. Wekelijks worden nog steeds zo'n tien gevallen van BSE bevestigd, maar de kans dat die in de voedselketen komen wordt nu miniem geacht. Lee: ,,Ons vlees is het veiligst van Europa.''

Charles, die in eigen land campagne voert voor biologische vee- en akkerbouw, vindt dat ook. Zijn naam moet het charme-offensief van de MLC extra gewicht geven. Vandaag leidt hij de koks rond langs zijn eigen Schotse Angus-runderen. ,U kunt nergens ter wereld beter rundvlees krijgen dan hier'', zei hij, gestoken in een tweedjas waar in de loop van de dag steeds meer stro aan ging hangen. ,,Ik hoop dat u het voortaan ook wilt kopen.''

Of het snel helpt is nog de vraag. Geen van de Michelin-koks had iets aan te merken op het warme eten, maar hun handen zijn gebonden. In het geval van de Franse koks tamelijk letterlijk, want hun land houdt de boycot eenzijdig in stand. Formeel wegens aanhoudende zorg om het gezondheidsrisico, in praktijk om de eigen markt voor Limousin-vlees te beschermen, vermoeden veel Britse veeboeren.

Roger Vergé, éminence grise van Le Moulin de Mougins bij Cannes (twee sterren), zit in een ,,delicate positie'' zegt hij. Hij heeft niets tegen Brits rundvlees, integendeel, en hij zou het ,,zeker serveren als het mocht''.

Bovendien heeft hij een reeks koks van prins Charles opgeleid. ,,Als ik een stuk vlees kies, speelt nationaliteit geen rol'', lost hij het dilemma op. ,,Of het Frans of Brits is maakt niet uit, ik kies altijd wat er het mooist uitziet.''

Jean-Michel Lorain, de in leren jekker gestoken chef van A la Côte Saint-Jacques in Joigny in de Bourgogne, windt er minder doekjes om.

,,Ten eerste is rundvlees eigenlijk helemaal niet zo geschikt voor de keuken van een driesterren-restaurant'', zegt de topkok. ,,Ten tweede had ik niet anders verwacht dat de Britten hier alleen het allerbeste in de etalage zetten. Dat toont hun goede wil en het kan helpen om de Franse markt opnieuw te openen. Dat gaat wel een keer gebeuren, maar het ligt voorlopig terecht zeer sensible. Want laten we vooral niet vergeten welke fouten hier in het verleden met voedsel zijn gemaakt.''

Bij de Nederlandse kok Maartje Boudeling van Interscaldis in Kruiningen lijkt het bezoek vooralsnog óók boter aan de galg gesmeerd. Zij verdient haar twee Michelin-sterren al tien jaar lang met visgerechten.