Soldaten voor Poetin

In het stembureau van Nikolskojo, een dorpje ten oosten van Moskou, staan de kiezers in de rij. Het zijn allemaal mannen van twintig. In rotten van tien worden ze binnengelaten in het lokaal van Simochin, een klerk die sinds 1991 voorzitter is van deze kieskring van 309 permanente bewoners en ruim 600 passanten. De laatste groep staat het niet vrij om niet te gaan stemmen. Zij dienen in de Dzerzjinski-divisie, een elite-eenheid van het Russische leger.

Tot 1991 stemden soldaten in de kazerne. Sindsdien moeten ze, als het even kan, naar een burgerlijke stembureau. Absentie is uit den boze. Wie niet gaat, wordt door de sergeant uitgescholden en krijgt de hele zaal over zich, vertelt Boris die met zijn compagnie naar Nikolskojo is gemarcheerd. De eerste pelotons arriveren om 8.00 uur. De laatste rukken rond 11.00 uur in. Tot het middageten hebben de soldaten rust. Daarna moeten ze naar Moskou om de metro tegen ,,terroristische aanslagen'' te bewaken.

Ook onder de soldaten van de Dzerzjinski-divisie zijn Poetin en Zjirinovski favoriet. Maar het enthousiasme is na het vervullen van ,,de constitutionele plicht'', zoals waarnemend president Poetin het stemrecht in zijn laatste televisie-optreden van vrijdag definieerde, tot reële proporties gedaald. ,,Dit gelul is nergens voor nodig. Verkiezingen veranderen toch niets. Vroeger kon je voor drie roebel tenminste nog iets kopen, nu niets'', vloekt Sasja. Zijn soldij is 30 roebel per maand: de prijs van een pakje Westerse sigaretten.

Foto's Oleg Klimov, tekst Hubert Smeets