Kermit

In mei 1992 introduceerde PTT Telecom trots Kermit, het knalgroene `wandeltelefoontje'. De innovatie – toen veel goedkoper dan de autotelefoon – moest mobiel bellen via het zogenoemde Cordless Telephone 2-net bereikbaar maken voor een breed publiek. Buitenshuis bellen via de Kermit kostte 495 gulden voor het draagbare toestel plus een tientje per maand en 33 cent per tik (twee minuten in het basistariefgebied en 47 seconden interlokaal).

Vergeleken met het huidige GSM-gemak was het CT2-net nogal kreupel. Bellen kon slechts binnen een straal van 150 meter van een Greenpoint-station, en een Kermit-abonnee terugbellen lukte niet. Je kon hem slechts oppiepen via de semafoon in het twee ons wegende toestelletje. Thuis viel de Kermit via een basisstation van 698 gulden om te toveren tot huistelefoon. Aldaar bellen – ook binnenkomend verkeer was mogelijk – ging tegen normaal tarief.

Het CT2-net startte met tweeduizend Greenpoint-stations. Amsterdam centrum had er 350, en verder prijkte het Greenpoint-logo op NS-stations, postkantoren, snelweg-parkeerplaatsen, vestigingen van V&D en Blokker, Primafoon-winkels, PTT Telecom-servicecentra, Schiphol, Amsterdam Rai en de Utrechtse Jaarbeurs. Vanaf 1993 bouwde PTT Telecom het systeem uit tot vijfduizend stations. Een samenwerkingsverband tussen PTT Telecom en Toshiba zou het daarnaast in 1994 mogelijk maken vanuit een groot aantal plaatsen in Nederland draadloos te communiceren via een draagbare computer met modem, een Greenpoint-abonnement, een antenne en speciale software.

Toch heeft Greenpoint het nooit gehaald. Hoofdschuldige is het voor deze toepassing tekortschietende gebruiksgemak. Want wat bood de Kermit nu extra boven de telefooncel, die doorgaans staan op dezelfde plekken als de Greenpoint-stations? Ook de naam Kermit bleek verkeerd, want die riep ongewenste associaties op met de gelijknamige kikker. Die fout probeerde PTT Telecom te herstellen door de introductie van de Greenhopper, een soortgelijk toestel in een nieuw jasje. Ook dat bleek een sof. Vanaf 1994 deed het Europabrede GSM-mobiele-telecommunicatienetwerk, waarmee je overal kon bellen én bereikbaar was, Greenpoint definitief de das om.

Stilletjes startte KPN in 1996 de afbraak van het Greenpoint-netwerk. Abonnees kregen `een bijzonder aanbod' om over te stappen naar een echte mobiele telefoon. De komst van Libertel in 1994 bracht de overwinning van GSM op het CT2-net in een stroomversnelling. KPN en Libertel gaven hun dure mobiele telefoons immers bijna gratis weg. Begin vorig jaar hief KPN het Greenpoint-netwerk op. De circa 20.000 volhardende Greenpoint-gebruikers mochten zonder entreekosten en met gratis mobiele telefoon overstappen naar een GSM-abonnement. Volgens KPN had Greenpoint de investeringen terugverdiend en zelfs ooit winst gemaakt. De buitenwacht omschreef het CT2-net echter als een regelrechte flop.