Cabaretier Patrick Stoof kan ver komen

Als hij opkomt, oogt Patrick Stoof als een jongere uitgave van Jack Wouterse – als bokser, met het bovenlijf ontbloot. Als zijn optreden na anderhalf uur voorbij is, staat hij in een herenkostuum en trekt de stropdas aan. Tussen die twee momenten voltrekt zich zijn eerste solovoorstelling, die eigenlijk één lange conference is naar aanleiding van een dilemma.

Patrick Stoof, die in 1998 het Cameretten-festival won en daarna onder de hoede kwam van het kieskeurige impresariaat van Youp van `t Hek, doet zich voor als een ietwat onwennige jongeman met een grote bek maar een klein hartje. Hij keuvelt over de erotische prikkels waaraan een man de hele dag blootstaat, de meesters op school en de vraag wáár precies de spijkers worden geslagen bij een kruisiging, hij geeft een rake imitatie van Herman van Veen en weet vaardig contact te leggen met het publiek.

Al die losse elementen zijn geplaatst in het kader van een verhaaltje over een louche, maar lucratieve aanbieding waarop hij natuurlijk niet zal ingaan – of toch? Maar dat verhaaltje is te gekunsteld, te ongeloofwaardig om de benodigde spanning op te roepen. Zodra hij het over iets anders heeft, denken we er niet meer aan.

En toch is dit debuut een veelbelovende aanzet. Patrick Stoof is nu nog niet gehaaid genoeg om zijn invallen te benutten voor een maximaal effect. Te snel laat hij gedachtenspinsels vallen die beter uitgewerkt hadden kunnen worden.

Stoof lijkt me echter wel een cabaretier die verder kan komen. Alleen al het geraffineerde spel dat hij speelt met de beroemdste dichtregels uit Het huwelijk van Willem Elsschot, maakt hem tot een intrigerende nieuweling.

Voorstelling: Sparren, door Patrick Stoof. Gezien: 24/3 in Klein Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 20/5. Inl. (020) 6231555.