Boeven voor Poetin

Stembureau 3085 wordt bevolkt door ruim vijfhonderd Russische kiezers. Ze zijn merendeels 30 tot 35 jaar oud en allen mannen. Ze leven in groepen van zestig in een ruimte van maximaal 90 vierkante meter met twee ramen en een deur. Ze moeten in ploegendienst slapen op gestapelde britsen. Ze walmen met elkaar een lucht als dichte mist die ruikt naar bedorven zweet. Ze dragen eigen maar uniforme kleding (trainingsbroek, hemdje, pantoffels) en hebben zich in meerderheid versierd met tatoeages. Ze staan allen ingeschreven op het adres Oelitsa Matroskaja Tisjina 20: de gevangenis.

Op de gang van de tweede verdieping mogen voor de lunch 315 man hun stem uit brengen. Na het eten volgt de rest. Ze worden bij naam, voornaam en patroniem afgeroepen. De voorzitter van het stembureau, gezeten achter een tafeltje achter de tralies, controleert de gegevens en reikt het stembiljet uit. Bij elke kiezer zegt hij: ,,Luister. Hier staan de elf kandidaten. Op wie je stemt, is jouw keuze. Als je geen keus kunt maken, dan is er het vakje `tegen allen'. Duidelijk, ja?''

In hun collectieve cel antwoorden ze op de vraag of ze in tevredenheid hebben gestemd in koor: ,,ja''. Aleksej stemt op Vladimir Poetin. ,,Anders gaat Rusland ten onder, zoals Jeltsin het al heeft versierd.'' Oleg kiest voor Vladimir Volfovitsj (Zjirinovski, red) wegens diens ,,geloofwaardige imago'' Anatoli (met 59 jaar de nestor) stemt ook op Poetin. ,,Hij is eerlijk, rechtvaardig en voor niemand bang.'' Maar hij verwacht er weinig van. ,,Hoe lang ik al zit? Ik weet het niet. Mijn hele leven zit ik al in het kamp. Zo'n veertig jaar nu.''