Tweede mening (3)

De tweede mening is volgens mij een wezenlijk onderdeel van goede zorg. De Daniel den Hoedkliniek (Z 18 maart) doet goed werk, en mag van mij minder terughoudend zijn. Ik ben het oneens met internist en hoogleraar Rob Holdrinet, die stelt dat een second opinion de onzekerheid vergroot en de vertrouwensband verstoort. Ik heb zelf kanker en heb veel profijt gehad van andere artsen dan mijn specialist, waar ik het trouwens nog steeds goed mee kan vinden. Het past juist in deze tijd dat de patiënt mondiger wordt, en de mogelijkheden krijgt zijn eigen keuzes te maken. De wet legt de beslissing tot handelen formeel bij de patiënt, maar de praktijk is, dat een patiënt al te vaak moet vechten voor de ruimte om zelf zijn eigen keuzes te kunnen maken. Dat wordt nog erger bij een gedwongen afhankelijkheid van één arts. Artsen zijn mensen, en verschillen dus onderling aanzienlijk in de kwaliteit van hun werk. Holdrinet suggereert dat er één aanpak (protocol) is, die altijd tot het beste antwoord leidt, maar ik denk dat dat, gezien de verschillen tussen mensen, nooit helemaal kan. En daarom vind ik dat je voor die verschillen en voor de onvermijdelijke fouten ruimte moet maken.... Mijn ervaringen en die van enkele anderen met dit soort kwesties zijn verwerkt in een documentaire ('Zo nodig dwars'), die op 29 maart, 22.35 uur, door RTL4 wordt uitgezonden.