In de slipstream van Anky van Grunsven

Arjen Teeuwissen baarde vorig jaar opzien door met Goliath brons te winnen bij de EK dressuur. Tijdens Indoor Brabant hoopt de 28-jarige Nederlander de stijgende lijn door te trekken.

In de Bossche Brabanthallen binden de op het oog uiterst beschaafde beoefenaren van de dressuursport dezer dagen de strijd met elkaar aan, met als inzet de zege in de finale van de wereldbeker. Begonnen als ultieme poging om in het strijdperk te overleven, is deze tak van paardrijden in de loop der eeuwen geëvolueerd tot een slechts door weinigen begrepen discipline.

Anky van Grunsven zal morgen vermoedelijk op haar ros Gestion Bonfire de overwinning voor zich opeisen. De Brabantse amazone behaalde dit seizoen al vier overwinningen in de strijd om de wereldbeker. De onaantastbaarheid van Van Grunsven illustreert het enigszins voorspelbare karakter van de dressuur. Slechts af en toe slaagt iemand erin zich tussen de gevestigde namen te vestigen.

De laatste die dat lukte is Arjen Teeuwissen, een leerling van Van Grunsven. Hij galoppeerde vorig jaar met Goliath naar de Nederlandse titel, piaffeerde met het Nederlandse team naar het zilver bij de EK in Arnhem en won daar bovendien de individuele bronzen medaille. Nu heeft de 28-jarige ruiter het vizier gericht op de Olympische Spelen in Sydney. In Den Bosch hoopt hij dezer dagen de stijgende lijn door te trekken. ,,Voor mij is deze finale belangrijk omdat ik met mijn paard wil bewijzen dat de successen van vorig jaar geen toevalstreffers waren. Daarna wachten de Nederlandse kampioenschappen en dan koersen we richting Sydney.''

In de eerste finalewedstrijd, gisteren in Den Bosch, eindigde Teeuwissen als derde, achter Coby van Baalen met Ferro. De zege ging naar Van Grunsven, maar het feit dat twee van de vijf juryleden Van Baalen als nummer één aanwezen onderstreept de kwetsbaarheid van de regerend kampioene. Met de eerste drie plaatsen in het tussenklassement in Nederlandse handen lijkt de eens zo sterke Duitse hegemonie bovendien ver te zoeken. Daar kon zelfs olympisch kampioene Isabell Werth, met de onregelmatig lopende FRH Anthony, gisteren niets aan veranderen. Morgen volgt de ontknoping met de kür op muziek.

Teeuwissen is een vreemde eend in de bijt, in een wereld die wordt gedomineerd door vrouwen. Als er al mannen actief zijn in de dressuur betreft het in negen van de tien gevallen homoseksuelen. Als reden daarvoor voerde de Amerikaanse dressuurruiter Nick Wagman ooit de volgende verklaring aan: ,,Dressuur is geen macho-sport en dus voelen gays zich meer tot deze sport aangetrokken, zoals ze zich bijvoorbeeld ook aangetrokken voelen tot kunstrijden op de schaats.''

Wagman beweerde verder dat vermeende macho-sporten als motorcross en ijshockey vrijwel geen homoseksuelen telt. Het zijn stellingen die Teeuwissen, zelf homoseksueel, te ver gaan. ,,Dat vrouwen zich zeer aangetrokken voelen tot de paardensport, en dan vooral tot de dressuur, heeft met gevoel te maken'', zegt Teeuwissen. ,,Vrouwen hebben meer gevoel dan mannen. Misschien is dat onderhuidse iets waarover homoseksuele mannen wel beschikken en wat hetero's ontberen.''

Met Goliath beschikt Teeuwissen over een paard dat met een hoogte – `stokmaat' in jargon – van 1 meter 78 tot een van de grootsten van het circuit behoort. Om die reden moest Goliath langer dan normaal getraind worden in wat in dressuurkringen het basiswerk wordt genoemd. ,,Alles wat bevestigd moest worden, werd bevestigd'', legt Teeuwissen uit. ,,Die uiterste bevestiging is noodzakelijk met zo'n groot paard. Pas dan krijg je de enorme actieve achterbenen die in staat zijn om dat enorme gewicht te dragen.''

Goliath heeft volgens Teeuwissen de souplesse van een circusartiest. ,,En het mooiste is dat je daarbij niet ziet hoe hard hij aan het werk is. Misschien is dat wel het mooiste van de dressuur. Keihard samenwerken in de piste, zonder dat iemand de inspanning waarneemt. Dat is de ultieme harmonie, dat is de totale eenwording tussen mens en paard. Dat is mijn doel en als ik dat heb bereikt dan heb ik, denk ik, een absoluut gelukzalig gevoel en kan ik eindelijk eens tevreden in slaap vallen.''

Tevreden in Den Bosch is Teeuwissen met een plaats bij de eerste drie. ,,Maar dat wil echt niet zeggen dat ik ook tevreden ben over de wijze waarop ik heb gereden. Dat zijn gelukkig twee verschillende zaken.''