Europees roerei

Het centrum van Utrecht heeft twee delen, elk met hun eigen charme. Bij tropische hoosbuien of vijftien graden vorst is Hoog Catharijne erg prettig, in andere omstandigheden is het beter toeven in de oude stad. Juist op het punt waar de gedempte Catharijnesingel het oude Utrecht ontmoet, ligt het pas geopende Grand Hotel Karel V. Onderdeel van het, om twee grote stadstuinen heen geplooide, gerestaureerde complex is het Duitse Huis. Karel verbleef er tweemaal een aantal weken. Reden om het eerste vijfsterrenhotel in Utrecht naar hem te vernoemen. Wat is er passender dan de vijfhonderdste verjaardag van de vermeende vader van de pan-Europese gedachte hier te vieren?

Grand Hotel Karel V mikt op een internationaal niveau, en wat de prijzen betreft is dat zeker gelukt. Onze kamer vergt, inclusief ontbijt, 525 gulden per nacht en in het restaurant komt een menu met wijnarrangement gauw op 400 gulden voor twee, al kan het in de brasserie Goeie Louisa goedkoper. De arrangementen zijn relatief voordelig, voor 745 gulden genieten twee personen van het Op uwe gesondheyt-arrangement, inclusief een culinaire surprise als `blijvend souvenir'.

Onze kamer in het voormalig Militair Hospitaal, met uitzicht op de Officierstuin, heeft in elk geval keizerlijke allure. Er staat een ledikant met timpaan, daarboven hangt een baldakijn en op het bed ligt een gouden sprei. Een tweepersoonsbad nodigt uit tot gedeelde waterpret en er hangen twee rulle badjassen om daarvan bij te komen. Het boekenkastje aan het voeteinde van het bed zorgt voor intellectuele prikkels als de complete briefwisseling van Johannes Kinker – bekend van de straat – Homerus in het Grieks, een publicatie over de opkomst van het medische beroep in België en een inleiding in de anorganische chemie.

De gebouwen zijn als hospitaal en krakersbolwerk flink uitgewoond. Veel authentieke details gingen verloren. Nieuwe mozaïeken, wandtapijten en schilderijen met een symbolische inslag moeten dat gemis vergoeden. Vier schilderijen verenigen in de lounge Karel V, Lodewijk Bonaparte, Willem I en Beatrix, alsof er tussen de families niets is voorgevallen.

Karels wapen met de tweekoppige adelaar prijkt op de schouw in het restaurant. Een tikje navrant, de legendarische kinnebak van Karel maakte het hem erg lastig de kaken te sluiten om wat te eten.

De eetzaal is groot en hoog, met kroonluchters en veel goudkleurige accenten. De ambiance heeft, net als in de rest van het gebouw, iets van mooie, nieuwe schoenen die nog niet helemaal lekker zitten. De bediening daarentegen is in korte tijd bewonderenswaardig ingewerkt. Het personeel heeft flair en geeft met genoegen informatie over zowel de geschiedenis van het gebouw als de wijnen, de spijzen en de kaas. Kondig een `granité' niet als `gratiné' aan, spreek niet meer over een wijn van `drie dessertdruiven' en het is perfect.

In de keuken staat Ron Schouwenburg, die tot een paar jaar geleden in het Amsterdamse restaurant Vermeer goed werk verrichtte. Hij kookt tamelijk klassiek en ingetogen. Dat blijkt al uit de amuses, een kaaskletskop met olijf en een oester met een partje pompelmoes. Ook de hoofdbestanddelen van menu - eendenlever, zalm en ossenhaas - geven aan dat hier geen hemelbestormer aan het werk is. `In harmonie' staat in de folder van het hotel en dat is de perfecte typering voor de terrine van eendenlever met Rosevalaardappel, artisjok en wortel, voor de zalm op wilde spinazie, vergezeld van hollandaisesaus met kappertjes en een intrigerend zoetje in de smaak en voor de ossenhaas op knolselderijpuree met gefrituurde prei en ossenstaartravoli. Het wijnarrangement voert van Bordeaux naar Bordeaux, via Californië en Veneto.

,,Bonbons, daar beginnen we niet aan'', is de laconieke mededeling bij het serveren van de koffie. Voor de ware chocoladeliefhebber is dat natuurlijk een bittere teleurstelling, die slechts ten dele wordt gecompenseerd door de gefrituurde hapjes met kaneelsuiker.

Onderwijl is onze kamer slaapklaar gemaakt. De gordijnen zijn gesloten, de gouden sprei is weggehaald, de bedden zijn opengeslagen, er liggen chocolade munten op de nachtkastjes en twee paar badslippers staan uitnodigend aan weerzijden van het bed. Met de `Inleiding in de anorganische chemie' vallen we moeiteloos in slaap.

Bij het ontbijt krijgen we toch nog voeling met de pan-Europese gedachte. De ontbijtkelner is een Vlaming en op het buffet liggen Franse croissants, Italiaans ciabatta, Nederlandse hagelslag, Engels zoet gebak en Oostenrijkse sprudel. Het roerei is volgens de Brusselse hygiëneregels bereid met een gesteriliseerd halfproduct en is, net als elders, niet te eten. Dat kan toch niet het Europese ideaal zijn geweest van keizer Karel?