ETNOMARKETING

De vier grootste minderheidsgroepen – Turken, Surinamers, Marokkanen en Antillianen – besteden zo'n 12 miljard per jaar, zo blijkt uit onderzoek van het

Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD).

De huishoudelijke uitgaven van deze minderheidsgroepen zijn relatief hoog. Allochtonen zijn prijs- en statusbewuster. Voor een toenemend aantal bedrijven reden om deze `nieuwe Nederlanders' te beschouwen als een aparte doelgroep, met eigen wensen. Zo ontstond: een nieuw fenomeen etnomarketing.

In het boekje Etnomarketing concluderen Sibolt Mulder en Pia van Kleef dat het aantrekken van allochtoon personeel niet voldoende is voor het ontwikkelen van een `allochtoon' marktsegment. Veel allochtonen onderhouden nauwe banden met hun land van herkomst; producenten zouden op die behoefte kunnen inspelen bijvoorbeeld door het importeren van populaire producten uit het thuisland. Bedrijven die zich in hun reclamecampagnes (ook) richten op de allochtone consument doen er goed aan allochtone communicatiedeskundigen in te schakelen. Ook het testen van reclamecampagnes kan geen kwaad: het aantal `multiculturele' blunders is inmiddels niet meer op een hand te tellen.