Hockeysters optimistisch na zege op Nieuw Zeeland

Bondscoach Van `t Hek is optimistisch over de olympische kansen van de Nederlandse hockeysters. Gisteren wonnen ze het oefenduel met Nieuw Zeeland.

Minder dan zes maanden scheiden de hockeysters van het podium waar de bondscoach zo graag de kroon op zijn werk zou willen zetten. Twijfelen aan het welslagen van die olympische missie doet Tom van 't Hek geen moment. Waarom zou hij? Zo voorspoedig verloopt de oefencampagne tot dusverre dat zelfs wereld- en olympisch kampioen Australië in eigen huis op zijn tellen moet passen, zoals Van 't Hek gisteren liet doorschemeren. ,,Ons gevoel zegt dat we in Sydney mee gaan doen om de hoogste eer.''

Aanleiding voor het optimisme was een overtuigend optreden, gisteren tegen Nieuw Zeeland. Ondanks een weifelende start onderstreepte de regerend Europees kampioen in een mistig Wassenaar de olympische titelaspiraties nog maar eens door de nummer vijf van het toernooi om de Champions Trophy, vorig jaar in Brisbane, met 5-2 opzij te zetten. Het betekende al weer de zevende overwinning (tegenover één nederlaag) voor de hockeysters, die over twee maanden hun reputatie waar moeten maken bij de Champions Trophy in Amstelveen.

Hoewel `maar een oefenwedstrijdje' was Van 't Hek uiterst content met de zege. Nog maar al te goed staat hem het WK-openingsduel, twee jaar geleden in Utrecht tegen dezelfde opponent, voor de geest. Een toevalstreffer van de stick van Suzan van der Wielen voorkwam dat het optreden voor eigen publiek ontaardde in een deceptie. Sterker nog: de benauwde overwinning (2-1) bleek de inleiding tot een toernooi, waarin de hockeysters gaandeweg hun schroom overwonnen en zich in de finale zowaar even de gelijke van het ongenaakbare Australië mochten wanen.

Sindsdien hebben de hockeysters de stijgende lijn te pakken en gerust stapt Van 't Hek deze week dan ook op het vliegtuig naar Engeland, waar vrijdag het olympisch kwalificatietoernooi begint. Tien landen, waaronder Nieuw Zeeland, strijden in Milton Keynes om vijf resterende plaatsen in Sydney. Australië, Argentinië, Nederland, Zuid-Afrika en Zuid-Korea zijn al zeker van olympische deelname.

Hoe verraderlijk een plaatsingstoernooi kan verlopen ondervond Van 't Hek ruim vier jaar geleden in Kaapstad, waar zijn ploeg uiteindelijk met de schrik vrij kwam. ,,Met de moed der wanhoop'' belandde de selectie vervolgens in Atlanta, zoals de bondscoach zich gisteren herinnerde. ,,We werden daar uiteindelijk derde, maar hadden net zo goed zevende kunnen worden.'' De bronzen medaille, behaald na strafballen ten koste van Groot-Brittannië, was inderdaad een wonder, na een voorbereiding waarin vaker werd verloren (vijf keer) dan gewonnen (vier keer) en niemand een cent gaf voor de kansen van de hockeysters.

Hoe anders is dat nu. Zelfs de absentie van de geblesseerde aanvoerster Carole Thate, de energieke aanjager op het middenveld, doet zich niet voelen en dat is wel eens anders geweest. Hoopgevend was verder het spel van Miek van Geenhuizen, die gisteren het openingsdoelpunt voor haar rekening nam. Achttien jaar is de middenveldster van Den Bosch en hoewel ze in Wassenaar pas haar zesde interland speelde, ging het talent uiterst koelbloedig te werk. Kenners, en dat zijn er nogal wat in hockeykringen, voorspellen haar een grote toekomst.

Tevreden kon Van 't Hek ook zijn over de strafcorner, het wapen waar al zovele tegenstanders over struikelden. Met het Bossche duo Dillianne van den Boogaard-Ageeth Boomgaardt, gisteren verantwoordelijk voor drie van de vijf doelpunten, beschikt de bondscoach over twee alternatieven waar menig concurrent jaloers op is. Vooral de sleeppush van Boomgaardt lijkt met de week aan vaart en precisie te winnen.

OP zín minst zo hoopgevend is volgens Van 't Hek de vooruitgang die zijn speelsters op fysiek vlak hebben laten zien. Twee maanden geleden, na de trainingsstage in Zuid-Afrika, beklaagde hij zich over een gebrekkige conditie, die vooral in de slotfase van de oefenduels pijnlijk aan het licht kwam. Een speciaal programma van inspanningsfysioloog Jos Geijsel heeft dat euvel verholpen, constateerde Van 't Hek gisteren. ,,Met deze handelingssnelheid kunnen we internationaal weer mee.''

Zo langzamerhand lijkt een al te zelfverzekerde houding de grootste vijand op weg naar Sydney. Van 't Hek weet het, maar zegt ,,een hosanna-stemming'' niet te vrezen. ,,Deze groep is volwassen. De meesten hebben de afgelopen jaren ook de diepe dalen meegemaakt. Daarom zullen ze zich niet te snel rijk rekenen.''