Greenpeace en Shell

De butsen en builen die Greenpeace en Shell in hun gevecht om het olieplatform Brent Spar opliepen, willen maar niet helen. Leek Greenpeace aanvankelijk de glorieuze overwinnaar, later werd de milieubeweging wegens vals spel gediskwalificeerd. Shell heeft dat de organisatie nooit ingepeperd, communicatiedeskundigen raadden dat ten sterkste af, maar heeft er ook geen geheim van gemaakt. Van de speurtocht naar de aller aller milieuvriendelijkste eindoplossing voor de Brent Spar maakte zij een ongekend mediaspektakel.

Bij Greenpeace veranderde triomf in wrok. Er was een nieuw succes nodig, begreep men in het schitterende pand aan de Keizersgracht. `We kopen die hele olietent op, dan piepen ze wel anders.' Vorige week kocht de milieubeweging voor een half miljoen Shell-aandelen, en passant bevestigend wat velen al vermoedden: de donateurs brengen meer geld in dan het milieu aankan.

Deze week werd duidelijk hoe Greenpeace haar nieuwe positie ziet: als mede-eigenaar èn medebestuurder. Shell kreeg de opdracht een flinke partij Geenpeace-folders te verspreiden waarin aandacht werd gevraagd voor zonne-energie. Maar weer blijkt Greenpeace de regels van het spel niet te kennen. Ze overschatte haar macht als mini-aandeelhouder en zag niet in dat het zelfs de media niet is ontgaan hoezeer juist Shell de laatste jaren investeert in zonne-energie. Geen man overboord: de aandelen zijn ook weer te verkopen.