Anderhalve ton voor oplossen zedenconflict

Het Drentse dorp Emmererfscheidenveen is nog steeds verscheurd door een zedenzaak. Geld uit Den Haag moet de bewoners nu weer op één lijn krijgen.

Een zedenzaak verscheurde een dorp. In Emmererfscheidenveen geloven ouders nog steeds dat hun kinderen door volwassenen zijn misbruikt in sekskelders bij een school. De leerkrachten ontkennen, tot een rechtszaak kwam het niet. Hoe beide partijen nu weer bij elkaar te brengen?

Om de verstoorde verhoudingen in het 1600 inwoners tellende dorp te herstellen, zegde het ministerie van Volksgezondheid onlangs ,,in principe'' 150.000 gulden toe aan de gemeente Emmen.

Wat gaat burgemeester P. van der Velden met het geld doen? Hij gaat het gebruiken voor ,,revitalisering van het wijkgebeuren rond buurtcentrum De Stobbe en voor jeugdbeleid'', zegt hij.

In een rapport van de welzijnsinstelling Opmaat staat dat het sociale en verenigingsleven door de zedenaffaire is ingestort. Het team van basisschool De Dreef is door de commotie ,,een gesloten bolwerk geworden en moeilijk te benaderen'', terwijl op de andere basisschool in het dorp ,,de vrees bestaat om bij de problematiek betrokken te raken''.

De deelname aan activiteiten in het buurthuis is teruggelopen, onder meer doordat er geen beheerder is en doordat bewoners niet met de problematiek van het dorp geconfronteerd willen worden. Ook is het twee jaar geleden geprivatiseerde buurtgebouw ,,onaantrekkelijk en nodig aan onderhoud toe''.

Een verbouwing van het buurthuis, het aantrekken van beheerders en het aanbieden van activiteiten moeten vooral de jongeren weer naar De Stobbe trekken. Volgens de burgemeester lijden vooral zij onder de zedenaffaire. Daarnaast moet ,,deskundige hulp van elders'' bevorderen dat scholen, thuiszorg, maatschappelijk werk en politie samen gaan werken om de situatie te verbeteren.

Beleid en geld. Is dat genoeg om twee kijvende partijen tot elkaar te brengen? Burgemeester Van der Velden noemt het ,,een zinvolle aanpak vanuit de samenlevingsbehoefte'', al geeft hij toe dat het niet eenvoudig is ,,het probleem op maat aan te pakken.''

De aanklagende ouders voelen zich bovendien benadeeld. Nadat ze eerder tevergeefs een onderzoek bij de rechter probeerden af te dwingen, moesten ze de proceskosten van de gemeente en de leerkrachten van de school op zich nemen. Die openstaande rekening van 14.000 gulden moeten ze gewoon betalen, zegt burgemeester Van der Velden. Of dat het herstel van de verhoudingen niet in de weg staat? ,,Ik kan de ouders niet met hun individuele problemen helpen. De kwestie wordt alleen op gemeenschapsniveau aangepakt.''

Mijn zoon heeft nog steeds geen controle over zijn sluitspier, zegt de moeder van een jongen die drie jaar geleden op school door een leeftijdgenootje zegt te zijn misbruikt. Ze wil niet met haar naam in de krant, uit angst dat haar kind ermee wordt gepest. ,,Maar het ergste vindt hij dat hij niet wordt geloofd.''

De voornaamste grief van de aanklagende ouders is dat er nooit onderzoek is verricht naar de herkomst van het seksueel afwijkende gedrag van de kinderen die toegaven andere kinderen te hebben misbruikt.

Maatschappelijk werkster Rina van der Veen van de Stichting Opmaat heeft geen hoge verwachtingen van het project. ,,Als hulpverleners kun je nog zulke mooie plannen bedenken, de bevolking zal het zelf moeten doen. Je kunt niet uitwissen wat er gebeurd is. De aanklagende ouders zitten met getraumatiseerde kinderen, en ook voor andere betrokkenen is het een moeilijke tijd geweest. Dat kun je niet met 150.000 gulden weer mooi maken.''