ONSTERFELIJK: DE STEM VAN LOEKIE

De stem is slechts van één woordje bekend, maar dat is nog wel dagelijks in de reclame te horen: het toegeknepen en ook een beetje benepen `asjemenou'. Het ligt sinds 1972 in de mond bestorven van Loekie de Leeuw, de mascotte van de STER die door velen aan het hart wordt gedrukt, en volgens anderen model staat voor verkneutering. ,,Sommige mensen zeggen dat Loekie ouderwets en oubollig is'', aldus STER-directeur Cees Vis. ,,Nou, dat moet dan maar. Wij willen hem graag houden. En na een paar jaar stilstand, waarin we steeds konden putten uit de 2200 filmpjes die we nog in voorraad hadden, hebben nu net weer nieuwe besteld – vijftig per jaar, die iets meer aansluiten op het heden. Met laptops en zo.''

Loekie kreeg zijn gestalte en zijn stemmetje van Joop Geesink (1913-1984). Hij is één van de laatste scheppingen van een poppenfilmproducent met een roemrijk oeuvre. Geesink begon als decorontwerper, werkte in de oorlog samen met Marten Toonder, richtte zijn eigen bedrijf op en stond in de jaren vijftig en zestig aan het hoofd van de firma Dollywood waar tientallen reclamefilmpjes werden gemaakt. Toonder noemde hem later ,,een artist, die eigenlijk Zakenman is''.

Toch kwam in Dollywood de klad, mede doordat Geesink veel tijd en geld stak in zijn educatieve pretpark-plan Holland Promenade dat tenslotte onverhoopt niet doorging. Toen was hij weer alleen. Maar hij wist er bovenop te komen door Loekie te bedenken – een leeuwtje als prototype voor de Nederlandse leeuw. Diens vier seconden durende avontuurtjes verkocht hij aan de STER als alternatief voor de bewegende watergolfjes die voordien de reclamespotjes van elkaar scheidden.

Na zijn dood nam zijn dochter Louise de productie van nieuwe Loekie-filmpjes over. Ze experimenteerde nog wat met andere stemmetjes, maar niemand kon toen het `asjemenou' van haar vader tot ieders tevredenheid evenaren. Zo bleef zijn stem in de roulatie. Tot op de dag van vandaag is hij in de filmpjes uit de oude voorraad te horen. Maar in de nieuwe niet meer. ,,In technisch opzicht waren de oude bandjes niet meer zo fraai'', zegt Louise Geesink, ,,en daarom zijn de nieuwe nu door iemand anders ingesproken.''