Hockeyers swingen op golfbaan

Opvallend veel hockeyers spelen golf. Onder hen (oud-)internationals Marten Eikelboom en Taco van den Honert, beiden met handicap-7. Over de voor- en nadelen van een korte en een lange swing.

Vraag hem naar de charme van golf en Marten Eikelboom haalt bijna demonstratief de schouders op. Zo vanzelfsprekend is het slaan van een balletje dat het de 26-jarige hockeyer moeite kost zijn tweede passie onder woorden te brengen. ,,Bij golf kan je niets of niemand de schuld geven als het misgaat'', zegt hij na enig nadenken. ,,Anders dan in een teamsport als hockey, waar je anderen een verwijt kan maken.''

Eikelboom is neergestreken in Nunspeet, met twee oud-ploeggenoten van Amsterdam, Taco van den Honert en Gregory van Houdt. Het drietal spreekt regelmatig af voor een onderlinge wedstrijd. Ditmaal is de keuze gevallen op het bosrijke terrein van de Nunspeetse Golf & Country Club, die in totaal 27 holes telt en vanwege de smalle fairways een hoge moeilijkheidsgraad kent.

Eikelboom is de meest getalenteerde golfer van het drietal. Zijn afslag is indrukwekkend. Ogenschijnlijk moeiteloos jaagt hij de bal de greens over. De 26-jarige international golft al bijna tien jaar. Het terrein van zijn eerste hockeyclub, jeugdliefde Hattem, ligt pal naast de plaatselijke golfvereniging en daarmee was de stap snel gemaakt. ,,Omdat ik wel aardig overweg kon met een hockeybal, dacht ik zo'n golfballetje ook wel te kunnen raken.''

Tegenwoordig is Eikelboom niet van de golfbaan weg te slaan. Gemiddeld één keer per week staat de economiestudent op de green. Eikelboom mag zich onderhand een bovenmodale golfer noemen: zijn handicap ligt net boven de zeven. Daarmee kan de 93-voudig international wedijveren met `golffreak' Marco van Basten, de ex-profvoetballer die naar verluidt handicap-6 heeft. 's Lands beste golfer met een hockeyverleden is, zo weet Eikelboom, oud-international Hidde Kruize. ,,Met handicap-3 als ik mij niet vergis.''

Steeds meer hockeyers verruilen het veld voor de golfbaan. Hoewel het ledenaantal van de Nederlandse hockeybond al geruime tijd een stijgende lijn vertoont (133.549), is die aanwas vooral te danken aan de toestroom van jeugdspelers. Vooral bij de veertigplussers verliest de bond opvallend veel leden aan de golffederatie, met ruim 120.000 leden de snelstgroeiende sportbond van Nederland.

Hockey en golf vertonen opvallende overeenkomsten. Zo wordt het slagwapen, de stick (hockey) en de club (golf), op bijna dezelfde manier gehanteerd en is de hand-oogcoördinatië nagenoeg hetzelfde. Meer nog dan basketballers, tennissers en voetballers, sporters op wie golf eveneens een grote aantrekkingskracht uitoefent, beschikken hockeyers daardoor over een vrijwel identiek `balgevoel' als doorgewinterde golfers, wat de prestaties vanzelfsprekend ten goede komt.

Waarmee niet gezegd is dat iedere hockeyer per definitie een goede golfer is en andersom, weet Van Houdt (31). ,,Een hockeyachtergrond is in eerste instantie een voordeel, omdat je die bal meteen goed weet te raken en daarmee redelijk snel de smaak te pakken krijgt'', doceert de oud-international. ,,Maar op lange termijn is het een nadeel, omdat je die typische korte hockeyslag af moet leren wil je verder komen.''

Hockeyers slaan overwegend uit hun polsen, daar waar golfers hun hele lichaam, het bovenlichaam in het bijzonder, gebruiken: het verschil tussen de korte en de lange swing. In die zin verhouden beide sporten zich als badminton tot tennis. Maar volgens Eikelboom gaat het een (hockey) niet ten koste van het ander (golf). ,,Ik weet blindelings wat voor stok ik in handen heb en welke techniek daarbij hoort.''

Van den Honert (34) maakte zeven jaar geleden, tijdens een trainingskamp met de Nederlandse hockeyploeg, kennis met golf. Zijn eerste indruk? ,,Ik vond het een oude-mannensport: een beetje wandelen door de natuur en af en toe die bal een enorme hijs geven, niets voor mij.'' Dat vooroordeel heeft hij laten varen. ,,Zeker één keer per week'' is de computerprogrammeur met golfclubs in de weer. Zijn passie voor de sport verklaart hij met hetzelfde argument als Eikelboom: geen ergernissen over fouten van ploeggenoten. ,,Ik heb geen excuses meer, zoals bij het hockey. Daar kon je elke nederlaag bij wijze van spreken afschuiven op de fouten van anderen.''

Regelmatig trekt Van den Honert erop uit met zijn boezemvriend Floris-Jan Bovelander, het voormalige strafcornerkanon dat tegenwoordig ook in golfkringen berucht is vanwege zijn verwoestende slagkracht. Van den Honert, grijnzend: ,,Flop slaat waanzinnig ver, dat is niet normaal meer.''