Zabel sprinter met langste adem

Erik Zabel was zaterdag voor de derde keer succesvol in Milaan-Sanremo. De 29-jarige Duitser bleek weer de beste klimmer onder de sprinters. De Poggio en de Cipressa boezemen hem al lang geen angst meer in.

De thuisblijver heeft gelijk gekregen. Michael Boogerd verkeerde vorige week in topvorm tijdens de rittenkoers Tirreno-Adriatico. Toch meldde hij zich af voor de klassieker Milaan-Sanremo, die naar zijn mening het predikaat `sprinterskoers' verdiende. De Nederlander had weinig te zoeken in de eerste wereldbekerwedstrijd van dit seizoen. Gezien het koersverloop en de einduitslag hoeft Boogerd geen spijt te hebben van zijn beslissing. Milaan-Sanremo is inderdaad geen wedstrijd meer voor klimmers en dalers. De Duitser Erik Zabel reed met de besten mee naar boven en toonde zich veruit de snelste in de eindsprint.

Het is al weer een tijdje geleden dat de Poggio en de Cipressa scherprechters waren in Milaan-Sanremo. In de Italiaanse voorbeschouwingen werden de twee beklimmingen nog met vette letters geschreven. In de praktijk vormen ze geen serieuze obstakels voor de huidige lichting wielrenners. Rijdend op het buitenblad, met een zware versnelling, pedaleerde het peloton zaterdag over de kronkelige wegen van de Poggio en de Cipressa. De begeleidende motoren reden met ruim dertig kilometer per uur naar boven. Dat was geen klimmen meer, dat was stelling kiezen voor de eindspurt.

Zabel toonde zich weer de sprinter met de langste adem en de beste klimmer onder de sprinters. Sinds de wedstrijdleiders steeds vaker koersen organiseren op geaccidenteerd terrein, krijgen de krachtpatsers minder kans hun specialisme uit te buiten. Ze fietsen nog maar weinig op vlakke wegen en hebben noodgedwongen leren klimmen. Oefening baart kunst, ook in de wielersport. Zabel is hiervan het beste voorbeeld. Hij wordt wel vergeleken met de Ier Sean Kelly en de Belg Johan Museeuw. Sprinters van origine, allrounders in de dop.

De Waalse Pijl en de Amstel Goldrace zijn voorbeelden van klassiekers die in de loop der jaren extra hindernissen hebben gekregen. Met als gevolg dat de renners dieper in de beugels moesten en de toeschouwers (tijdelijk) meer waar voor hun geld kregen. Op de langere termijn is het effect gering. De renners krijgen steeds beter materiaal, ze zijn ook steeds beter getraind en geprepareerd. Zelfs de hoogste heuvels vormen voor het merendeel uiteindelijk geen obstakel meer. Slechts in de bergetappes van de grote rondes zijn de minder sterke klimmers bij voorbaat kansloos.

Enkele critici opperden zaterdag een zwaarder parcours voor Milaan-Sanremo. Naar verluidt bekijken de organisatoren van de openingsklassieker de mogelijkheid om voor de volgende editie een extra beklimming in het parkoers op te nemen, ergens tussen Cipressa en Poggio. Tot nu toe is het zo dat in het land waar auto- en motorsport een prominente plaats krijgen op de sportpagina's en waar waaghalzen en snelheidsduivels worden aanbeden, de wielerhelden zo hard mogelijk naar de finish behoren te rijden.

Samen met Parijs-Tours is Milaan-Sanremo de enige wereldbekerwedstrijd met hoofdzakelijk vlakke wegen. `Laten we de verhoudingen niet nog meer scheef trekken', luidde het vrijwel unanieme oordeel in de karavaan. Steeds vaker krijgen de parcoursbouwers kritiek van renners en ploegleiders. Bij de wereldkampioenschappen is al bijna tien jaar lang geen vlak of glooiend traject uitgestippeld. Mede daarom zijn er weinig sprinters met een regenboogtrui.

De 29-jarige Zabel heeft genoeg ervaring opgedaan om te kunnen domineren in een lange klassieker als Milaan-Sanremo. Bijna driehonderd kilometer kregen de renners voor hun kiezen. Zabel vertelde na afloop dat hij in zijn eerste profjaren nog te weinig krachten had verzameld om de temposlag te kunnen volhouden. Pas in 1997 was hij sterk genoeg om de sprint winnend af te sluiten. In '98 herhaalde hij deze prestatie. Vorig jaar werd hij vlak voor de finish verrast door een handige manoeuvre van de Belg Andrei Tsjmil. In 2000 voltooide Zabel zijn trilogie. Der Kaiser werd hij genoemd in de Italiaanse zondagskranten.

Zabel schaarde zich bij een illustere rij wielrenners. De Italiaan Fausto Coppi en de Belg Roger De Vlaeminck hebben Milaan-Sanremo ook drie keer gewonnen. De Italiaan Gino Bartali was vier keer de sterkste. Zijn landgenoot Constante Girardengo werd zes keer gehuldigd. Recordhouder blijft de Belg Eddy Merckx met zeven overwinningen.

Gezien zijn leeftijd en zijn gezondheid kan Zabel de komende jaren nog een paar plaatsjes stijgen op de historische ranglijst. Hij wenste niet vooruit te blikken op deze mogelijkheid en genoot zichtbaar van de actuele gebeurtenissen. Omgeven door de Duitse politicus Rudolf Scharping, de Duitse commentator Rudi Altig en de Duitse begeleider Olaf Ludwig liet hij zich uitgebreid huldigen op de Via Roma.

Zabel bedankte na afloop zijn ploeggenoten van Telekom die hem voorbeeldig uit de wind hadden gehouden. Zij verijdelden op de Poggio eerdere vluchtpogingen van concurrenten en brachten hun kopman in een zetel naar de finish. Zabel maakte zijn favorietenrol waar. Hij versloeg de Italiaanse veteraan Fabio Baldato (tweede) en de Spaanse wereldkampioen Oscar Freire (derde) met een fietslengte verschil.

In de kopgroep van veertig renners bevond zich geen enkele Nederlander. Jan Boven eindigde op de vijftigste plaats, met een achterstand van ruim drie minuten op de winnaar. Karsten Kroon en Bart Voskamp reden op het vlakke gedeelte in een vier wielrenners sterke kopgroep. Aan de voet van de Cipressa werden ze ingehaald.