Peper 2

Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in het declaratiegedrag van een bestuurder. Wat ik wel wil weten is of het publieke systeem en de checks en balances die we daarin gebouwd hebben adequaat functioneren. Als ik hoor dat niemand van het Rotterdams bestuur de moed had of sterk genoeg was om de toenmalige burgemeester aan te spreken, dan moeten we misschien eens bekijken of het systeem van gekozen politieke amateurs als raadsleden tegenover benoemde bestuurlijke zwaargewichten als burgemeester in grote steden, niet aan herbezinning toe is. En als ik hoor dat `monocultuur' bijdraagt tot misstanden, dan betekent dat wellicht dat de controle op doelmatigheid en rechtmatigheid als publieke taak verder moet worden geprofessionaliseerd.

Regels kunnen ook met opzet diffuus worden gehouden, om daarmee de ruimte te creëren om afhankelijk van de omstandigheden, de belangen die in het geding zijn en de waarden die daaraan worden toegekend, deze voortdurende afweging mogelijk te maken. Om nu terugblikkend op een aantal jaren alleen te beoordelen op basis van eenduidigheid van regels en de juiste toepassing ervan lijkt me in een politieke en bestuurlijke context niet tot een evenwichtig oordeel leiden.