Ik zei links

Eva logeert bij ons. Ze is voor een weekend gestald zodat haar ouders de Veluwe kunnen verkennen en ongestoord praten. Een kleindochter helemaal voor je alleen, daar houden grootouders van. Daar hebben ze wel een doorwaakte nacht voor over. Maar Eva slaapt twee nachten aan één stuk en de enigen in huis die wakker liggen zijn wij, bang om niet te reageren voor het geval zij wakker zou worden.

Eva houdt van orde, ze corrigeert onvermoeibaar, vooral haar opa die wat minder orde in zijn genen heeft. Rommel wordt opgeruimd, poppen worden aangekleed, de mond moet leeg zijn voordat er nieuw eten in kan.

Ze weet ook overal de weg. `Hier moet je links, opa', klinkt het aanmoedigend achterin de auto. Ik besluit rechts af te slaan, we moeten per slot van rekening terug naar Leiden. Even is het stil. Dan volgt een krachtig: `Ik zei links'. Eva is drie jaar.