MICHAEL MOORE

De free jazz heeft niet stilgestaan sinds het verschijnen in 1960 van de gelijknamige plaat van Ornette Coleman. Colemans opvolgers werkten het idee van themaloos improviseren verder uit tot er uiteindelijk alleen een monomane oerschreeuw over was. En toen stonden andere vernieuwers klaar. Klarinettist Michael Moore, toetsenist Cor Fuhler en cellist Tristan Honsinger behoren tot de meest inventieve van die laatste groep en bewijzen dat met Monitor. Voortbordurend op het werk van het ICP, Clusone 3 en andere groepen waar het drietal deel van uitmaakt(e), besteden Moore, Fuhler en Honsinger minstens zoveel aandacht aan klankkleur als aan het spanningsveld tussen compositie en improvisatie. Moores honingzoete houtgeluid wordt omgeven door Honsingers afwisselend agressief krassende en berustend zuchtende cello, en Fuhlers stekelige spel. De toetsenist speelt naast de conventionele piano en Hammond ook de door hemzelf ontworpen keyolin, een tweesnarige viool die bespeeld wordt via een keyboard. Het typische fiddlergeluid van dit instrument verleent composities als `Budnike' een bijna volksmuziekachtig karakter.

Michael Moore: Monitor (Between the lines, btl 003/EFA 10173-2)