Column

Maxim@pampa.nl

Je vroeg me wat nou precies een burn out is? Zover ik het begrijp is het een typisch Nederlands verschijnsel en komt het in de rest van de wereld amper voor. Je bent opgebrand, hebt concentratieproblemen, slaapt slecht en je hebt geen zin in sex. Vooral dat laatste lijkt me jammer. Ondertussen is de ziekte ook weer gewoon handel: de dokter constateert de welvaartskwaal, de apotheker geeft je Mogadon en Prozac en de psychotherapeut laat je voor honderd piek per uur kakelen over je moeilijke jeugd, de onderwaardering van je chef en het onbegrip van je partner, waardoor je niet meer met haar (m/v) wilt neuken. Dat laatste zorgt voor andere spanningen, leidt vaak tot vreemdgaan en dat eindigt weer in echtscheiding, waar een aantal advocaten dan weer een goede boterham aan verdient. Net als de makelaar, die de verkoop van de echtelijke woning mag regelen en zijn collega's, die weer twee andere huizen aan meneer en mevrouw mogen slijten. En ook Ikea, dat weer een eigentijds nieuwbouwinterieurtje mag slijten, vaart er wel bij. En zo vermaken we elkaar prima. Hoe je aan de ziekte komt? Ze zeggen dat je het van hard werken krijgt. Het begint met het feit dat de patiënt zich op een bepaald moment realiseert dat hij tijdens zijn eenmalige leven veel te lang met volstrekt zinloze dingen bezig is geweest. En neem één ding van mij aan: tachtig procent van Nederland is volstrekt zinloos bezig. Joop van den Ende schijnt ook zo'n burn out te hebben.

Of jij kans hebt op een burn out? Wat denk je zelf? Ga je zinloos werk doen? Ik zeg niks.

Of mr. Mentink, de advocaat van Bram Peper, een kansje op een burn out maakt? Ik denk het wel. Het is toch redelijk zinloos wat hij aan het doen is en op een dag komt hij daar wel achter. Eerst een grote bek over rechtszaken tegen het AD en de Rotterdamse onderzoekscommissie, maar nu komt hij niet verder dan een slappe klacht bij de Raad voor de Journalistiek tegen het Rotterdams Dagblad en het AD. Deze kranten zouden Bram en Neelie systematisch gesloopt hebben. En wat Bram en Neel gedaan hebben is altijd goedgekeurd door de gemeenteraad, dus ze hebben niks misdaan.

Onzin. Bram en Neelie hebben gewoon lopen jatten, zich geld toegeëigend dat niet van hen was en ze moeten het of gewoon terugbetalen of ze moeten het opgeven als inkomen en er zestig procent belasting over betalen. Geen enkele boerenlul kan zomaar een vakantiereis van twintig ruggen naar Australië maken op kosten van de Nederlandse staat. Heel Nederland betaalt dat zelf en Bram en Neelie ook. Anders zijn het gewoon regelrechte dieven. Boeven zelfs. Gajes! Tuig. Denk je dat dat helpt: als je schrijft dat Bram en Neelie doodordinaire dieven zijn, dat die Mentink je dan wel voor het gerecht sleept? Lijkt me een leuke rechtszaak! Ik ga niet naar de Raad voor de Journalistiek, da's me te min. Nee, ik wil echt voor de burgerrechter, oog in oog met Bram, Neelie en die Mentink. Ik kom zonder advocaat. Maar ik denk dat het zover niet komt, omdat ook Mentink weet dat de rechter mij in het gelijk zal stellen. Iemand die jat is een dief en er is gejat. Openlijk jatten is namelijk ook jatten. En Bram en Neelie moeten gewoon terugbetalen wat ze gestolen hebben. Maar ik kan dit zonder angst opschrijven. Dit haalt de rechtbank niet, lieverd. Je wordt namelijk koningin van een laf en bang volk, kleinburgers die een verjaardagsfeestje door de gemeente laten betalen.

Bram zijn vrienden waren eerlijk. Die ruilden hun business class-ticket om voor twee toeristenkaartjes. Logisch: ze waren toeristen.

Niks bonnetjeshetze, de sukkel die zijn verjaardag declareert is een miezerig en vooral krenterig mannetje. Hij voert de bonnetjeshetze! Je zal als vriend van de burgemeester later lezen dat je zelf aan zijn feestje hebt meebetaald!

Binnenkort lezen we dat de heer Bram Peper een paar goedbetaalde commissariaten heeft aanvaard. Van dit volk word je koningin lieverd. Ik wens je sterkte. Meer dan dat zelfs.