Japan 2

Het artikel van de heer Takayama geeft de noodzaak aan van de strijd om erkenning die door de Japanse kampslachtoffers en hun nazaten wordt gevoerd.

Op alle fronten bagatelliseert en minimaliseert Takayama de gevolgen van de oorlog voor de toenmalige inwoners van Nederlands-Indië, verdraait hij de aanleiding van de oorlog en manipuleert hij deze in een soort van vrijheidsoorlog die Japan voerde uit naam van alle Aziatische onderdrukten.

Vanzelfsprekend wordt de massaslachting van voor WO-II in Nanking niet genoemd maar vooral juist de goede daden van het Keizerlijke Japanse leger. Een excuus van de heer Takayama, zou die ooit zo ver komen, zal na lezing van dit artikel ook nooit gemeend kunnen zijn. Ik zou van hem geen excuus willen aanvaarden.

Nog zorgwekkender is het feit dat hij het excuus van minister-president Kok roemt over de vermeende wandaden die `wij' in het koloniale tijdperk zouden hebben gepleegd. Hiermee lijkt dat excuus een eis van Japan voor de excuses die zij aan de slachtoffers uit Nederlands-Indië schriftelijk hebben gemaakt aan de vooravond van het bezoek van de Japanse Keizer aan Nederland.

De regering van Indonesië heeft hier nooit om gevraagd. We hoeven eigenlijk nooit een gemeend excuus te verwachten van de Japanse regering zolang iemand als Takayama richtinggevend is voor de `nationale' opinie in Japan.