Belastingaangifte

Binnenkort zullen we er weer aan moeten geloven. Eerst zoeken we de jaaroverzichten, de lijsten met bijverdiensten en aftrekposten en het hypotheekoverzicht. En dan zet een van ons de Matthäus op.

Zo doen we het al 25 jaar. Vroeger de versie van Harnoncourt, tegenwoordig – onze platenspeler heeft het inmiddels begeven – de CD met John Eliot Gardiner. We missen de Weense jongens nog steeds.

Begint het koor met Kommt ihr Töchter, dan slaan wij onze aangifteformulieren open. Onder O Schmerz tel ik de bijverdiensten en tegen de tijd dat we aan de tweede koffie toe zijn heeft het koor het O Mensch al weer achter de rug. Bij Komm süsses Kreuz worstelt mijn echtgenoot met het huurwaardeforfait en op het ritme van Seht das Geld, den Mörderlohn kijk ik of de aftrekkosten de belastingvrije voet wel overstijgen.

Maar tijden veranderen en aangifteformulieren ook. Moesten we vroeger flink aanpoten om vóór Wir setzen uns klaar te zijn, tegenwoordig mogen we blij zijn als we Sind Blitze, sind Donner halen. Dat is amper een uur werken!

Voor het tweede deel van de Matthäus in ons huis breken sombere tijden aan. Misschien moesten we dit jaar maar eens achteraan beginnen.