Israel staat weer grondgebied af

Israel zal volgende week 6,1 procent van het nog bezette deel van de Westelijke Jordaanoever aan het Palestijnse Gezag overdragen en zeventien gevangenen vrijlaten. De Palestijnse leider Yasser Arafat heeft gisteren het Israelische terugtrekkingsvoorstel onmiddellijk aanvaard nadat de Israelische regering daartoe besloot. In de boezem van de Israelische regering woedde een verhit debat over de kwaliteit van het land op de Westelijke Jordaanoever dat in Palestijnse handen zou overgaan. Aanvankelijk was er sprake dat Israel ook het grote Palestijnse dorp Anata, nabij Jeruzalem, zou ontruimen. Het verzet van twee orthodoxe regeringspartijen, de NRP en Shas, tegen dit plan was zo fel dat premier Ehud Barak daarvoor in deze fase van de onderhandelingen met de Palestijnen bezweek.

Onder de gevangenen die Israel ter gelegenheid van het islamitische offerfeest Id-al-Adha zal vrijlaten, zijn voor de eerste maal twee Israelische Arabieren die voor de Palestijnse zaak hebben gevochten.

Als gevolg van de overdracht van 6,1 procent van de Westelijke Jordaanoever aan de Palestijnen komt 42,9 procent van dat gebied onder Palestijns gezag. Yasser Arafat krijgt de volledige controle over 18,2 procent van de Westelijke Jordaanoever (A-status) terwijl hij over 24,7 procent slechts de civiele controle krijgt ( B-status). Israel blijft daar verantwoordelijk voor de veiligheid. Een blik op de kaart van de Westelijke Jordaanoever leert dat het Palestijnse Gezag zich uitstrekt over de hele bergrug op de Westelijke Jordaanoever, van Jenin in het noorden tot ver voorbij Hebron in het zuiden. Jeruzalem ligt als de grootste splijtzwam tussen de Palestijnse gebieden ten noorden, ten zuiden en ten oosten van de Israelische hoofdstad.

Dit nieuwe akkoord tussen premier Barak en de Palestijnse leider Arafat maakt de weg vrij voor hernieuwde intensieve vredesbesprekingen tussen Israel en de Palestijnen in Washington. Deze zullen op korte termijn in de Amerikaanse hoofdstad worden hervat en moeten uitmonden in een Israelisch-Palestijnse kaderovereenkomst in mei. Deze kaderovereenkomst is de voorloper van een definitieve vredesregeling die in het najaar, nog tijdens het bewind van de Amerikaanse president Bill Clinton moet worden beklonken.