GARY ALLAN

De in Nederland vrijwel onbekende Gary Allan is een meester in het mengen van ouderwetse stijlelementen met hedendaagse countryrock. Daarbij heeft hij een goede hand in het kiezen van songs. In het openingsnummer zingt hij met een aan Johnny Ray herinnerende dramatiek over een uitgedoofde liefde: So I'm not gonna wake you/I'll go easy on your heart/I'll just touch your face and drift away/ Like smoke rings in the dark. En dat tegen een spaarzaam geïnstrumenteerde achtergrond met een van ruime echo voorziene, eenzaam klinkende elektrische gitaar. Als een volwassen, gemenere versie van Chris Isaak. Ook het vuil scheurende `Right Where I Need To Be', de over-de-top smartlap `Don't Tell Mama' en het rustige `Lovin' You Against My Will', met Duane Eddy-achtige gitaarlicks, zijn een knappe mengeling van modern en popmuziek van eind jaren 50/begin 60.

Allan's kennelijke voorliefde voor het pre-Beatlestijdperk komt ook tot uiting in het enige oude nummer op deze cd, een aan het origineel getrouwe, maar iets meer ontspannen versie van Del Shannons `Runaway', en een sinds de hoogtijdagen van Guy Mitchell niet meer gehoorde gefloten refrein in `Cowboy Blues'.

Het leuke van deze plaat is dat Allan met de majestueuze sound van veertig jaar geleden nieuwe liedjes vertolkt en er daarbij toch in slaagt om onmiskenbaar urgente muziek te maken. And the night is like a dagger/Long and cold and sharp/As I sit here on the front steps/Blowin' smoke rings in the dark. Ouderwets goed.

Gary Allan: Smoke Rings In The Dark. HDCD. MCA 088 170 1012