Israelische poëzie op Palestijnse scholen en vice versa

Israelische gedichten en literatuur zullen in het Palestijnse onderwijs worden opgenomen. Deze opmerkelijke beslissing heeft de Palestijnse minister van Cultuur, Yasser Abed Rabo, genomen in reactie op een felle politieke rel in Israel over de opname van enkele gedichten van de bekende Palestijnse dichter Mahmud Darwish in het leerprogramma van Israelische middelbare scholen.

Het desbetreffende besluit van de Israelische minister van Onderwijs, Jossi Sarid, leidde deze week tot een motie van wantrouwen tegen de regering-Barak. Weliswaar overleefde de regering deze uitdaging, maar parlementariërs van twee orthodox-joodse regeringspartijen, de NRP en Shas, stemden vóór de motie. Zij kwamen in opstand tegen de gedachte dat Israelische scholieren op rekening van joodse studies zich zouden moeten buigen over gedichten van de hand van de nationale dichter van de Palestijnse revolutie.

Mahmud Darwish is de auteur van de Palestijnse onafhankelijkheidsverklaring en was minister in de Palestijnse regering in ballingschap. Hij ontkent ten stelligste zich ooit te hebben uitgesproken voor de vernietiging van de staat Israel zoals de rechtse ex-premier Yitzhak Shamir (Likud) beweerde. ,,Ik schreef niet dat jullie met je doden moeten verdwijnen'', zei hij onlangs in een vraaggesprek met een Israelische krant. Shamir had hem deze tekst in de mond gelegd.

De gedichten van de Palestijnse dichter die in het Israelische lesprogramma zullen worden opgenomen hebben geen uitgesproken politiek karakter. Zij bezingen de schoonheid van het land en de natuur. Desalniettemin kreeg minister Sarid van de oppositie de wind van voren. Onder invloed van de storm van verontwaardiging zei premier Ehud Barak het ook te vroeg te vinden om de gedichten van Darwish op het programma te zetten.

Darwish zelf bleek het met Barak roerend eens te zijn. De discussie in Israel heeft hem geleerd dat seculier en religieus rechts nog lang niet rijp zijn om de band van het Palestijnse volk met het Palestijnse vaderland te erkennen. Deze groeperingen sluiten volgens hem ook de ogen voor de Palestijnse lezing van het Israelisch-Palestijnse conflict. Darwish, die in Israel heeft geleefd en later naar het buitenland ging, zegt wel sterk beïnvloed te zijn door de joodse geschiedenis en het oude testament die hij op de Israelische scholen moest leren.