Lawrence Summers

De veranderingen met het oog op de werkwijze en daadkracht binnen het IMF zijn toe te juichen (NRC Handelsblad, 29 februari). Voorstellen daartoe van de huidige Amerikaanse minister van Financiën, Lawrence Summers, moeten echter met enige scepsis worden bekeken.

Want was Summers, als hoogste econoom van de Wereldbank, niet naar huis gestuurd naar aanleiding van een memo dat hij schreef vlak voor de internationale milieutop van Rio de Janiero in juni 1992? Hij stelde hierin: ,,Ik heb altijd gevonden dat de dunbevolkte landen van Afrika te weinig milieuvervuiling kennen. Zou de Wereldbank de verhuizing (daarheen) van sterk vervuilde industrieën niet dienen aan te moedigen? Volgens mij gebiedt het economische gezond verstand dat het giftig afval wordt gestort in de laagste-lonenlanden.''

In een artikel van Cameron Duodu (NRC Handelsblad, 25 februari 1997) werd al terecht verwezen naar dit schandalige memo.

Het voorstel van Summers om noodhulp ,,minder vaak te verlenen en alleen in noodgevallen of crises die internationaal gevaar opleveren, en gedurende korte tijd'', getuigt van een zeer kille zakelijke benadering van `menselijke' zaken. Het feit dat dit soort mensen deze functies bekleden, verontrust mij in hoge mate.