De was doen

De achterpaginarubriek `Ik kan', spreekt mij zo aan omdat het gaat over allerlei gewone, alledaagse dingen. Juist door die waardering heb ik een tweetal kritische opmerkingen over de aflevering van 4 maart, die als onderwerp had: de was doen. Ik schrok van de door schrijver vermelde temperatuur van 5 graden van ons winterse leidingwater. Snel er een thermometer bij gehouden en gelukkig constateerde ik: 10 graden. Waarom ik dat weer even wilde vaststellen? Omdat het geruststellend is voor de `zelfdoeners' (waartoe ik mezelf mag rekenen) die nog allerlei dingen in eigen beheer doen en zo ook hun eigen afvalwater zuiveren. Dat zelf zuiveren doen ze omdat ze de afvoer via het riool als te grote aanslag op milieu en waterhuishouding beschouwen. Welnu: het is voor hen uiterst gewichtig dat het water uit buizen op een diepte van 60 tot 80 centimeter nog altijd 10 graden meet. Daardoor zien de bacteriën in hun buitenshuis geplaatste met riet begroeide zandfilter ook in hartje winter nog kans opmerkelijk schoon water te produceren, iets dat hun echter bij 5 graden niet meer zou lukken.

Mijn tweede punt van kritiek betreft de onbegrijpelijke raad die de auteur, juist pleitend voor milieuvriendelijk wassen, aan het eind van zijn stukje geeft: ,,Wasmachines zijn niet alleen geschikt om de was stralend wit te maken – het zijn ook uitstekende verfmachines. Koop eens een tinnetje verf bij de drogist. `Mooie zwarte broek draag je daar'. `Ja, zelf geverfd!'''

Kijk, daar heb je nou zo'n advies dat de `zelfzuiveraar' recht door de ziel snijdt. Hadden we niet eindelijk een beetje afgeleerd om nog allerlei schadelijke en overbodige chemicaliën door gootsteen en wc te gooien?