Nijmegen stopt storm met ijshockeytitel

Dankzij een 4-1 zege op Tilburg prolongeerde Nijmegen gisteren de Nederlandse ijshockeytitel. Het slot van opnieuw een roerig jaar.

Zelden zal een titel met zoveel opluchting zijn ontvangen als gisteren in Nijmegen. Voorzitter Ruud van Heeringen stelde afgelopen zomer orde op zaken bij de Gelderse ijshockeyclub, maar ging zo resoluut te werk dat hij menigeen de gordijnen injoeg. Mocht hij daarom een zucht van verlichting slaken nu zijn missie in sportief opzicht geslaagd was? ,,Man, ik sta te shaken op mijn benen, zo opgewonden ben ik.''

Op sterven na dood bleek de regerend landskampioen afgelopen voorjaar toen de boekhouders de financiële huishouding van de Tigers tegen het licht hielden. Van Heeringen, als directeur van hoofdsponsor Agio Huys tot dat moment slechts zijdelings betrokken bij de club, was met stomheid geslagen toen hij vernam hoe kwistig er de voorbije jaren met geld was gestrooid. Een grondige sanering was het enig juiste recept om de patiënt weer op de been te brengen, oordeelde Van Heeringen.

De bezuiningsdrift bleek de inleiding tot een loopgravenoorlog. ,,Flink wat tegenwerking'' ondervond de oud-politieman immers vanaf het moment dat hij de voorzittershamer overnam. ,,Nijmegen is een club met veel verschillende stromingen. Iedereen heeft zijn mening en wil die koste wat kost doordrukken. Als bestuur moet je verdomde sterk in je schoenen staan. Met deze titel is de storm tot aanvaardbare proporties teruggebracht.''

Bijna had Van Heeringen de eer aan zichzelf gehouden. ,,Begin december was ik het helemaal zat. Maar toen ik hoorde dat er achter mijn rug om weddenschappen waren gesloten, met als inzet de vraag of ik de kerst wel zou halen, wilde ik per se doorgaan. Dat was de benzine die ik nodig had.'' Als dank voor zijn incasseringsvermogen kreeg Van Heeringen gisteren de bokaal in handen gedrukt na de verlossende 4-1 zege in de best-of-seven-reeks tegen Tilburg. ,,Hou 'm maar lekker vast, het is je van harte gegund'', sprak routinier Robert Herckenrath.

Maar de vraag is of Van Heeringen geslaagd is in zijn opdracht. Boze tongen beweren dat Nijmegen voor de derde keer binnen zes jaar op de rand van de financiële afgrond balanceert. De Volkskrant wist zaterdag te melden dat de club geen sociale premies afdraagt en het begrotingstekort is opgelopen tot maar liefst twee ton. Naar verluidt is de financiële basis zo wankel dat de geldschieters intern al hebben laten weten het zinkende schip snel te willen verlaten.

Van Heeringen was des duivels toen hij het bericht zag. Een dag later bleek de woede amper bekoeld. ,,Een uit de lucht gegrepen verhaal dat verdacht veel lijkt op laster'', brieste hij in de catacomben. Hij is zo verbolgen over de berichtgeving dat hij overweegt om juridische stappen tegen de krant te ondernemen. ,,Want ik laat me niet in de rug aanvallen. We hebben bovendien niets te verbergen. Met alle liefde geef ik de rechter inzage in onze financiële huishouding.''

Gisteren nam Van Heeringen alvast een voorschot op de rekening. Toegegeven, een florerend bedrijf is de club nog allerminst, maar: ,,Nijmegen is op de goede weg, zeker na alle financiële zorgen van afgelopen zomer. We zijn er weliswaar nog lang niet, maar het einde komt steeds meer in zicht.'' Des te vervelender is de negatieve publiciteit. ,,Dat krantenstukje zou potentiële sponsors wel eens af kunnen schrikken'', besefte Van Heeringen. ,,Tot mijn ergernis is het vandaag het gesprek van de dag terwijl ik toch graag over vrolijke zaken zou willen praten.''

Maar daar is weinig aanleiding toe. Morgen staan Van Heeringen en de zijnen al weer bij de rechter voor een kort geding, aangespannen door voormalig coach Harry van Heumen. De oud-international werd in november de laan uitgestuurd wegens een vermeend gebrek aan `natuurlijk leiderschap'. ,,Hij heeft niet aan kunnen tonen dat hij voldoende leiderschapskwaliteiten bezit'', zo verdedigde het bestuur het ontslag. Van Heumen liet het daarbij niet zitten en eist nu een deel van zijn achterstallig loon op.

Verdediger Danny Cuomo bleek bereid de vacature te vervullen die door het vertrek van de in ongenade gevallen oud-speler van Nijmegen en Rotterdam was ontstaan. De 45-jarige Canadees, ondanks zijn leeftijd ook gisteren tegen Tilburg weer actief, is al weer de tiende coach in drie jaar. Dat zegt alles over het zwalkende beleid van de club, wier geschiedenis zich onderhand laat lezen als een dorpsroman.

Als klap op de vuurpijl bevestigde Ronny Plamont, dit seizoen al goed voor het indrukwekkende aantal van tweehonderd strafminuten, vorige maand zijn dubieuze reputatie weer eens. Tijdens het eerste halvefinaleduel tegen Amsterdam sloeg de 29-jarige aanvoerder met zijn stick tegen de achterkant van de kuit van Chris Eimers, die daarop ernstig geblesseerd raakte. Ironisch genoeg kreeg de heethoofd vorige week het verzoek of hij in de toekomst wellicht op zou willen treden als scheidsrechter.

Het onbezonnen gedrag kwam Plamont, in Nijmegen en omstreken beter bekend als The Hammer, op een schorsing van tien duels te staan, met als gevolg dat hij moest toekijken in de finalereeks. Kort na de bekendmaking van de straf kondigde Plamont zijn afscheid aan – een beslissing die vooral door de tuchtcommissie van de NIJB met veel gejuich zal zijn ontvangen. Gisteren was de zondaar evenwel het stralende middelpunt van de Nijmeegse feestvreugde.