Overgebleven wonder

Programma's als De Kraamafdeling voegen nog een extra dimensie toe aan de aftakeling van het menselijke ras. De terugweg richting aap, pantoffeldiertje en uiteindelijk de grote oerknal lijkt definitief ingezet.

Wat gaat er allemaal mis als je toestaat dat een filmploeg gezellig tussen je benen plaatsneemt tijdens de geboorte van je baby? Zijn er eigenlijk cameramensen die dit soort klusjes weigeren? De collega's maken items in Mozambique dus de keuze is niet zo heel simpel. Ze filmen mensen die wanhopig richting de reddingshelikopter rennen. Naast ze zit een presentator, producer, regie-assistente en geluidsman. De presentator doet een live-verslag: ,,Wanhopig vechten de hulpverleners hier met ontoereikende middelen tegen de ellende. Er zijn 8 helikopters beschikbaar en daar kunnen maar 20 mensen in.'' En daarvan gaan dus 5 plaatsen verloren door de tv-ploeg.

De hoofdrolspelers van De Kraamafdeling hebben ook al geen last van hersencellen die ze aanzetten tot enige zelfreflectie, maar wat zal er gebeuren met hun pasgeboren kinderen? De natuur schept er genoegen in om juist de gedegenereerde docusoapsterren kinderen te geven die wél over de elementaire hersencellen beschikken. Hoe ga je aan je kind uitleggen dat zijn geboorte zo een triviale gebeurtenis was dat het onderwerp mocht zijn van een tv-programma? Zal een kind het zijn moeder ooit vergeven? Als de eerste seconden van jouw leven al in het teken staan van een volledig gebrek aan respect en fatsoen, wat moet je dan nog? Met de kinderen voel ik diep medelijden en voor de getoonde ouders slechts de grootste minachting. Hun geklaag tijdens de bevalling klinkt me als muziek in de oren.

Slechte programma's dat mag, dat vinden we allemaal leuk. Maar ons enige overgebleven wonder moet gekoesterd worden. Afgelopen week mocht ik aanwezig zijn bij het uitreiken van een hoge Israelische onderscheiding aan mevrouw Willy de Metz-Wiechmann. Zelfs toen haar man verraden en vermoord werd ging ze onverstoord door met het redden van joodse medemensen. Mijn 1-jarige dochter – die aanwezig was omdat ze zonder `tante Willy' niet aanwezig zou zijn – is te jong om alle ingehouden tranen van die dag echt te begrijpen. Maar ik weet zeker dat ik haar later niks hoef uit te leggen. Kus zondag tussen 8 en half 9 maar eens je vrouw, man, kind, vriend, buurman of hond. Kus wat mij betreft je afstandsbediening. Als SBS6 maar niet per ongeluk aan gaat.

De Kraamafdeling, zondag, SBS6, 19.55-20.30u.