Het witte bastion 2

Geschokt en verontwaardigd was ik bij het lezen van een passage in het artikel `Het witte bastion' (Z 4 maart). Prof. Entzinger zegt dat Nederlandse meisjes verbaasd zijn als ze worden lastiggevallen als ze `schaars gekleed' door een Nederlandse wijk lopen waar veel Turken en Marokkanen wonen.

De professor schijnt hierover op zijn beurt verbaasd te zijn. `Schaars gekleed' is een vaag, subjectief begrip. Wil Entzinger hiermee zeggen met blote armen? Met blote benen? Met korte rok? Zonder hoofddoek? De groep die Entzinger aanduidt, vindt een vrouw al snel schaars en uitdagend gekleed.

We zien hier een bekend staaltje van `blaming the victim'.

Het is een zaak van de overheid om het publieke domein veilig en toegankelijk te houden. Het zal toch niet de bedoeling van prof. Entzinger zijn dat we in Nederland `no-go-areas' voor meisjes in zomerkledij krijgen. De heer Entzinger zoekt excuses voor gedrag dat niet te excuseren valt.

Het is te hopen dat de meisjes zich nog lang zullen blijven verbazen over het respectloze gedrag dat hun ten deel valt. Als die verbazing er niet meer is, kunnen we pas met recht spreken van een multicultureel drama.