Derde Weg als corrector 2

Is wat hier staat totale onzin, of ben ik gek? Dat was de vraag die wij ons stelden na lezing van het stuk van René Cuperus over de Derde Weg. Helaas konden wij bij tweede lezing niets anders dan constateren dat het stuk door leegheid wordt gekenmerkt. Het bestaat uit een aaneenrijging van gratuite en ononderbouwde stellingen.

Zo zou, omdat de CDU geïmplodeerd is, de SPD ,,plots een `staatsdragende' partij geworden zijn'' en de overeenstemmende gedachte tussen de Europese sociaal-democraten de noodzaak van maatschappelijke dynamiek zijn.

Die maatschappelijke dynamiek wordt vervolgens door Cuperus beschreven aan de hand van beleidsmaatregelen (bijvoorbeeld intelligente overheidsinterventies via joint ventures met de verlichte delen van bedrijfsleven), waarna hij concludeert dat nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen de noodzaak van de Derde Weg onderstrepen. Een helder geval van een tautologische redenering.

Cuperus strooit met stuitende neologismen die een diepzinnige indruk moeten achterlaten bij de lezer, maar in werkelijkheid de lezer frustreren. Wat te denken van de zin: Ze [de PvdA, ACR/GD] zal de fixatie op de overheid moeten loslaten ten gunste van een benadering gericht op het creatief-onorthodox probleemoplossend vermogen van de samenleving als geheel [...]. Zulke zinnen zijn een volwassen wetenschapper zijn eer te na.

Cuperus karakteriseert zichzelf aardig door in de aanhef van zijn stuk van een hernieuwd vooruitgangsgeloof te spreken. Inderdaad, bij een objectieve beschouwing concluderen wij dat hier sprake is van Derde Weg Fundamentalisme. Als Cuperus zich daar gelukkig mee voelt, laat hem zijn gang gaan, maar omdat hij dit schrijft als medewerker van de Wiardi Beckman Stichting, is er iets mis.

Als het wetenschappelijk bureau van de grootste regeringspartij geen meer kritische beschouwingen geeft, maar strooit met subjectieve en onverantwoorde uitspraken, waar moet dan nog in een politieke partij het gewicht tegen de politieke waan van de dag worden gezocht?