AMADOU ET MARIAM

In het Mali van de jaren zestig konden muzikanten alleen financieel overleven door in hotellobby's voor hoge militairen of buitenlandse zakenlui te spelen. Het blinde koppel Amadou et Mariam wist zich te ontworstelen aan dit schnabbelcircuit en op cassetteverkoop gestoelde regionale roem te bereiken. Met hun nieuwste cd Cje ni Mousso lijken zij in de voetsporen te treden van landgenoot Salif Keita en ligt internationaal succes in het verschiet.

Cje ni Mousso echoot het eclectische repertoire van de hotel-huisbands waaruit Amadou et Mariam zijn voortgekomen. Het is een aanstekelijk, swingend mengsel van elektrische blues, jaren zeventig pop, Cubaanse dansmuziek en reggae. De ronkende orgeltjes, het schetterend koper en schmierende synthesizers klinken misschien verdacht Europees – de productie is gestroomlijnd in Londen en Parijs –, maar Amadou's hoekige gitaarlijnen, de polyritmische gelaagdheid van de meeste nummers en de afgeknepen kopstemmen waarmee de in het Frans en Bambara gezongen teksten worden vertolkt, zijn onmiskenbaar Afrikaans en domineren de cd. Een luisteraar met historisch besef zou zelfs kunnen beweren dat blues, disco en funk weer terug zijn in hun geboortegrond nabij Timboektoe.

Amadou et Mariam: Cje ni Mousso (Polydor, 543067-2) Distr. Universal.