TOURNEMIRE

De Franse componist Charles Tournemire was een mysticus pur sang, uitbundig van hart en prevelend van tong. Zijn stijl is impressionistischer dan die van zijn landgenoot Marcel Dupré. In beider oeuvre wordt de orgelkunst van Olivier Messiaen voorbereid. Dupré was de schakel tussen Widor en Messiaen, Tournemire tussen Franck en Messiaen.

Tournemire vraagt lange adem en engelengeduld: zijn vormen zijn even grillig als het gregoriaans waarop ze zich baseren - wie er niet tegen kan, zal zich ook in de hemel weinig behaaglijk voelen. De muziek overstijgt zowel academisme als behaagzucht.

De Nederlandse organist Tjeerd van der Ploeg speelt de `Symphonie Choral opus 69' (1935), `Sei Fioretti opus 60' (1932) en de `Symphonie Sacrée opus 71' (1936) van Charles Tournemire op het daartoe geëigende instrument van orgelbouwer Charles Mutin in de St. Pierre van de Noord-Franse stad Douai (Dowaai).

Tjeerd van der Ploeg, die bij Piet Post, Jan Jongepier en Jacques van Oortmerssen studeerde, is bezig alle orgelwerken van Tournemire vast te leggen. Hij speelt gedegen, maar zou meer mogen overdrijven. Niet op het emotionele vlak, dan zou Tournemire een soort zombie worden. Maar daar waar het retorische accenten betreft, kan de componist een extra handje gebruiken.

Charles Tournemire (1870-1939), Oeuvres d'Orgue Vol. 1 (VLS Records VLC 1199)