Een voorbeeld voor Radio 1

Ondanks dat ik een zelfde auto rij als minister Peper, heb ik toch een meer dan normale afkeer van het hedendaagse opgefokte beurshandelgedoe. Ik haat het en vergooi eigenlijk m'n geld liever met uitzichtloos in de file staan met mijn dagelijks in waarde kelderende Chrysler 300, dan dat ik mijn zuurverdiende centjes via de beurs voor koerswinst ter beschikking stel aan de leiding van bedrijven die daarmee niet innoveren, geen extra arbeidsplaatsen scheppen of hun producten verbeteren, maar helaas wel tot op het bot saneren, vervolgens elkaar (met voorkennis) opkopen of overnemen om dan uiteindelijk tonnen over de balk te gooien met sponsoring van malafide topsporters of het geven van met warme haring gecaterde personeelsfeesten in de meest walgelijke pretparken waar ons land helaas zo rijk aan is.

Nee, ik heb het, ondanks m'n patserige bolide, helemaal niet zo voorzien op die AEX-index scene en de aanverwante tulpenbollenhandel in de IT-branche waar de wanstaltige rijkdom ten opzichte van de minderbedeelden vele malen groter is dan de misstanden die in het verleden massale bloederige sociale omwentelingen in gang hebben gezet. En laten we niet al te bang maar wel realistisch zijn, de uiteindelijk door het volk geguillotineerde Franse koningin Marie Antoinette was toch maar een zielige armoedzaaister vergeleken met onze Nina Brink van World Online.

Goed, met zo veel, al of niet terechte, vooroordelen tegen de uitwassen van het hedendaagse zakenleven lijkt een objectieve beoordeling van de commerciële radiozender Business Nieuws Radio haast een onbegonnen zaak. Maar daarmee ga je voorbij aan de tweede poot van BNR, de Nieuws Radio zelf. Want wat de 36 fulltime en 6 freelance medewerkers op dat gebied presteren mag gerust bewonderenswaardig genoemd worden. En dan vooral natuurlijk in vergelijking met de concurrentie Radio 1, onze `nationale nieuwszender' zoals ze zelf trots zeggen. Waar Radio 1 omkomt in traagheid, slechte presentatie en eindeloze herhalingen, brengt BNR een aangename flitsende snelheid, presentatoren met affiniteit met het onderwerp en een minimum aan irritante herhalingen. Het om de twintig minuten gebrachte wereldnieuws heeft slechts zelden dezelfde headlines en is zeker niet te lang.

Verder valt op dat de verslaggevers van BNR niet alleen verbaal veel sneller zijn, maar bovendien veel minder dogmatisch vragen stellen of conclusies trekken dan hun vaak zo zeurderige en rancuneuze collega's. Vreemd genoeg voor zo'n Business Radio wekt die pragmatische aanpak zelfs af en toe de indruk van een politiek gezien linkse zender; iets waar Radio 1 met man en macht aan werkt, maar zelden in slaagt. Zo was er afgelopen zondag op BNR een twistgesprek tussen een Haags CDA-raadslid en een (wiet)koffieshophouder over het opheffen van koffieshops in de nabijheid van scholen. De BNR-gespreksleider prikte snel door het onsamenhangende geraaskal van de CDA'er heen zonder ook maar een moment de indruk te wekken voorstander te zijn van het bekende Nederlandse gedoogbeleid. En zo hoort het ook, onzin is onzin en daar hoef je je eigen mening niet meteen bij te betrekken.

Wat BNR verder siert is de invulling van de tijden dat de zender geen nieuwsfeiten of beursberichten produceert. Bij Radio 1 geeft men die uren ('s nachts) aan de VPRO die ze dan gebruikt om programma's met de meest kinderachtige lulligheid krampachtig tot cultuur of camp te verheffen. En als de VPRO niet in de lucht is mogen de Hilversumse muzieksamenstellers hun wansmaak etaleren als omlijsting van de kinderachtige gezelschapsspelletjes. Bij BNR is dat anders. Al of niet met een programmeermachine overgehouden uit de tijd dat BNR nog Jazzradio was, produceert de zender een smaakvol muziekaanbod van kwalitatief goede soul en funk waar je op de Hilversumse zenders tevergeefs naar zal zoeken.

Het is jammer van de AEX-index en de hijgerige beursinformatie, maar verder is het een voortreffelijke radiozender. Ga zo door jongens!