Carnaval helpt bij integratie van gehandicapten

Gehandicaptenorganisaties startten vorige maand een landelijke campagne om integratie te bevorderen. Carnaval, het feest der verbroedering bij uitstek, helpt daarbij.

Verstandelijk gehandicapten doen graag een duit in het zakje van carnaval. Het helpt volgens voorzitter E. de Graaf van Vereniging Downsyndroom bij hun integratie. ,,Tijdens het carnaval is iedereen gelijk. Met een kiel aan en een gek hoedje op is het ook veel gemakkelijker om in een menigte op te gaan. Dat lijkt me voor verstandelijk gehandicapten een heerlijkheid.'' De Graaf spreekt overigens liever over `mensen met een verstandelijke belemmering'. Zorginstellingen, ook balancerend op de grens tussen helderheid en politieke correctheid, hebben het over `cliënten'. De betrokkenen zelf maken zich minder druk over de terminologie. ,,Noem me maar gewoon Inge, verder maakt het niet uit.'', zegt zo'n `cliënt' die gisteren in Tilburg meehoste.

In het Tilburgse activiteitencentrum 't Hooge Veer vieren de gehandicapte Veerse Plekkers al sinds 1973 carnaval. Ze gaan bij `reguliere' carnavallisten langs en omgekeerd lopen andere verenigingen en orkesten uit Tilburg en omgeving bij 't Hooge Veer de deur plat. Cees Schaffelaars van de Odobbeljoee Band uit Rijen doet dat al jaren met graagte. ,,Het is een dankbaar publiek, ze blijven maar bewegen'', glundert Schaffelaars. ,,Het zijn ook heel muzikale mensen, dat merk je aan alles.''

Op zondagmiddag gaat het er wat rustiger aan toe dan op de andere carnavalsdagen. De bewoners met een lager ontwikkelingsniveau en de meervoudig gehandicapten kunnen zich dan uitleven zonder in de verdrukking te raken. Terwijl huisorkest De Gaoteblaozers op oorverdovende wijze vrolijke melodieën produceert, slalomt de Raad van Elf in een polonaise onvermoeibaar tussen de rolstoelen door. Verder gaat slechts een enkeling zich te buiten. Menigeen deint in zichzelf gekeerd en onverstoorbaar mee. Alleen een flonkering in de ogen verraadt het grote genieten. De 42-jarige Petra: ,,We lopen al weken de polonaise, maar dan zonder de muziek. Nu is het pas echt feest.''

Vrijwilliger Jan de Jong gaat deze dagen als Prins Jan d'n irste door het leven. De gepensioneerde De Jong keerde het carnaval de rug toe, maar maakt voor de Veerse Plekkers graag een uitzondering. ,,Hier is carnaval nog gemeend en spontaan, zoals het vroeger ook was. Nu durf ik 's avonds laat niet meer de straat over, dat moeten de jongelui maar doen.''

Het contrast met het centrum van Tilburg is groot. Daar wankelen op zondagmiddag al weer aangeschoten Kruikenzeikers langs de cafés. Gebroederlijk omarmd struinen ze de straten af, om elkaar op woensdag na carnaval geen blik meer waardig te keuren. Dat zal in 't Hooge Veer anders zijn. Daar houdt de polonaise nooit op.