Amerika staat voor nieuwe dreigingen 2

Morgen worden in dertien Amerikaanse staten voorverkiezingen gehouden. Opnieuw kruisen Republikeins presidentskandidaat en gouverneur van Texas, George W. Bush, en zijn rivaal senator John McCain de degens. Op deze pagina een voorproefje op het terrein van het buitenlandse beleid. Bush vindt dat de Amerikaanse buitenlandse politiek meer moet zijn dan crisismanagement. McCain meent dat Amerika met zijn principes wereldleider moet blijven. Maar beiden waarschuwen voor nieuwe dreigingen.

De Amerikaanse defensie moet het eerste aandachtspunt van iedere president zijn, omdat dat zijn eerste verplichting aan de grondwet is. Zelfs in deze tijd van fierheid en belofte heeft Amerika gezworen vijanden, vervuld van haat tegen onze normen en waarden en van afgunst op ons succes: terroristen en misdaadsyndicaten, drugskartels en onberekenbare dictators.

Wij moeten ons vaderland en onze bondgenoten beschermen tegen raketaanvallen, terreur en chantage. Wij moeten het moreel van onze militairen, dat wij hebben verkwanseld door bezuinigingen en veelvuldige inzet van strijdkrachten, herstellen door middel van betere training, betere behandeling en betere soldij. En wij moeten ons de nieuwste oorlogstechnologieën eigen maken om onze vreedzame invloed verder uit te strekken, niet alleen in de wereld maar ook in de toekomst.

Maar macht wordt in laatste instantie niet gemeten naar militair vermogen. Ons realisme moet een plaats inruimen voor de menselijke geest. Die geest heeft in het recente verleden dictators beangst en wereldrijken doen vergaan. De grootste kracht ter wereld is niet een wapen of een natie maar een waarheid, namelijk dat wij met een geest bezield zijn en dat vrijheid ,,het recht van de ziel op ademhalen'' is.

Amerika koestert die vrijheid, maar wij hebben haar niet in pacht. Wij waarderen de elegante bouwsels van onze eigen democratie, maar beseffen dat andere samenlevingen niet altijd dezelfde bouwstijl huldigen. Wij dragen onze beginselen uit, maar mogen anderen niet onze cultuur opleggen.

De grondbeginselen van de menselijke vrijheid en waardigheid zijn echter universeel. Mensen moeten hun gedachten kunnen uitspreken, kunnen geloven wat zij willen, kunnen kiezen wie hen zal regeren. Die idealen hebben hun macht bewezen in alle werelddelen.

Een Amerikaanse president dient te ijveren voor een geheel democratisch westelijk halfrond, verbonden door vrijhandel. Hij dient Amerika's belangen in het gebied van de Golf te behartigen en te streven naar vrede in het Midden-Oosten op basis van een veilig bestaan voor Israel. Hij moet de epidemische verspreiding van massavernietigingswapens en hun lanceermiddelen intomen. En hij moet samen met onze sterke democratische bondgenoten in Europa en Azië werken voor verbreiding van de vrede.

Twee van Eurazië's grootste mogendheden, China en Rusland, bevinden zich in een overgangsfase. Het is moeilijk vast te stellen wat hun bedoelingen zijn indien zij hun eigen toekomst niet kennen. Wanneer zij vrienden van de VS worden, zal die vriendschap de stabiliteit in de wereld versterken. Zo niet, dan zal de vrede die wij zoeken wellicht onbereikbaar blijken.

Wij moeten China bezien met een heldere blik – niet gefilterd door ideologie of partijpolitiek. China is in opkomst, en dat is onvermijdelijk. In dit verband zijn onze belangen duidelijk: wij zien graag een vrij, welvarend China. Wij voorspellen geen conflicten. Wij hebben geen dreiging in de zin.

Maar het optreden van de Chinese regering kan jegens het buitenland alarmerend en in eigen land verontrustend zijn. Peking investeert zijn toenemende welvaart in strategische kernwapens, nieuwe raketten, een volwaardige marine en een luchtmacht met een grote actieradius. Chinese spionage vormt een gevaar voor ons land. Intussen meldt Buitenlandse Zaken dat ,,alle openbaar protest tegen de partij en de regering effectief tot zwijgen [is] gebracht.''. De Chinese regering is een vijand van de godsdienstvrijheid en bevordert de uitvoering van gedwongen abortus.

Als ik president word, zal China ervaren dat de waarden die Amerika huldigt altijd deel uitmaken van de doelen die Amerika nastreeft. Ons pleidooi voor de menselijke vrijheid is geen diplomatieke formaliteit, maar een fundamenteel streven van ons land.

En ik beschouw vrijhandel als een belangrijke bondgenoot in wat Ronald Reagan heeft genoemd ,,een lange-termijnstrategie voor de vrijheid''. Economische vrijheid schept onafhankelijke leefgewoonten. En onafhankelijke leefgewoonten wekken verlangen naar democratie. Bij vrijhandel met China zal de tijd in ons voordeel werken.

Ook de toestand in Rusland geeft aan dat een allengs vreedzamer wereld tegelijkertijd een wereld in een overgangssituatie is. Ook hier is geduld geboden – geduld, consequent optreden en principieel vasthouden aan democratische waarden.

Samen ondervinden Rusland en de Verenigde Staten de toenemende dreiging van schurkenstaten, diefstal van nucleair materiaal en abusievelijke lanceringen. Dit alles vergt niets minder dan een nieuwe strategische relatie ter bescherming van de wereldvrede.

Gezien de dreiging die uitgaat van schurkenstaten bestaat de reële mogelijkheid dat de Russen met ons en onze bondgenoten gaan samenwerken aan antiballistische defensiesystemen. Er is echter één voorwaarde: Rusland moet breken met zijn gevaarlijke proliferatiepraktijk.

Het Verdrag inzake een Algeheel Verbod op Kernproeven is niet de oplossing voor het proliferatieprobleem. Ik heb al eens gezegd dat ons land zijn moratorium op kernproeven moet voortzetten. Maar veel belangrijker is het de leverantie van nucleaire materialen en de middelen om die te lanceren streng te beperken door dit punt in het overleg met Rusland en China tot een prioriteit te maken.

Ons land moet de vraag naar kernwapens wegnemen door de veiligheidsbelangen te behartigen van hen die van het bezit van deze wapens afzien. En wij moeten de aantrekkelijkheid van deze wapens voor schurkenstaten verminderen door ze nutteloos te maken middels antiballistische defensie. Het kernstopverdrag brengt die doelstellingen geen stap dichterbij. Het houdt de proliferatie niet tegen, en zeker niet naar regimes die zich niet aan de regels houden. Het verdrag is niet verifieerbaar noch is de naleving afdwingbaar. En het zou ons verhinderen de veiligheid en betrouwbaarheid van ons eigen afschrikkend middel in geval van nood te garanderen.

Amerika moet betrokken zijn bij wat er in de wereld gebeurt. Maar dat betekent niet dat onze strijdkrachten de oplossing zouden zijn voor iedere moeilijke kwestie van buitenlands beleid, noch ook een surrogaat voor strategische planning. Het Amerikaanse buitenlandse beleid moet meer zijn dan crisismanagement. Het moet een groot en lichtend doel nastreven: deze tijd van Amerikaanse invloed aan te wenden voor generaties van democratische vrede.

© IPS