Verdriet is schaars in Japans museum

In Nagano houdt een olym- pisch museum de herinne- ringen aan de Winterspelen van 1998 levend. De schaatsers brachten er deze week een bezoek.

Toen Henk Gemser deze week het olympisch museum van de Winterspelen in Nagano binnenstapte, viel zijn oog meteen op drie medailles in een glazen vitrine. Goud, zilver en brons. ,,Met drie kerels pakten we drie keer goud en twee keer zilver. Uniek, dat kunnen maar weinig coaches zeggen''. Gemser heeft onder meer een legpenning als tastbare herinnering aan Nagano, zoals die bij alle Spelen worden uitgedeeld. ,,Behalve in Lillehammer, in '94. Daar kregen we een kaasschaaf''.

Ruim een jaar geleden werd in de catacomben van het M-Wave-stadion in Nagano het museum geopend dat de herinnering aan de Winterspelen van 1998 levend moet houden. Voor Nederland heeft Nagano een bijzondere betekenis, omdat de schaatsploeg van chef d'équipe Ab Krook daar in februari '98 een recordaantal van elf medailles behaalde. Met als hoogtepunten tweemaal goud voor Gianni Romme en Marianne Timmer en één gouden medaille voor Ids Postma. Romme bewonderde in het museum opnieuw de gouden medaille. ,,Het was al weer een jaar geleden dat ik die had gezien. Ik bewaar ze in een kluis en daar komen ze bijna nooit uit.''

Het grootste deel van de Nederlandse schaatsploeg is voor het eerst terug in Nagano, de meeste schaatsers hebben intussen een bezoek gebracht aan het museum. In wat twee jaar geleden het perscentrum was, hangen nu foto's van de olympische kampioenen op posterformaat en wordt in beeld en geluid herinnerd aan ,,de beste Winterspelen die ooit zijn georganiseerd'', zoals IOC-voorzitter Juan Antonio Samaranch het bij de sluitingsceremonie omschreef. Dat compliment heeft een plaats gekregen in de driedimensionale film over de Spelen die in een theatertje in het museum wordt gedraaid.

,,Je ziet het verdriet niet'', merkte Gemser op nadat hij een deel van het museum had bekeken. ,,Er is tijdens zo'n toernooi toch meer verloren dan gewonnen.'' Op dat moment had de coach de beelden nog niet gezien van de val van Erben Wennemars en de spectaculaire valpartij van skiër Hermann Maier.

,,Het Nederlandse succes is hier een beetje onderbelicht'', oordeelde Krook. Japans succes wordt in het museum breed uitgemeten, vooral de gouden medaille van sprinter Hiroyasu Shimizu. Krook beleefde desondanks veel plezier aan het museum. ,,In sommige plaatsen is er weinig meer dat aan de Winterspelen meer herinnert. Neem Albertville. Daar zie je niks meer.''

Timmer had in het museum vooral aandacht voor het informatiesysteem met gegevens over alle evenementen en deelnemers in '98. Met een paar klikken op een muis toverde ze haar eigen biografie tevoorschijn. Hardop las ze haar gedocumenteerde hobby voor: Working on her parents sheepfarm.

Haar ouders zijn ook weer terug in Nagano. Net als twee jaar geleden logeren ze bij een Japans gastgezin. ,,Mijn ouders spreken geen Japans en die Japanners geen Gronings, dus ze communiceren met handen en voeten'', zei de schaatster.

Haar fysiotherapeute waande zich even lid van een bobsleeteam door in het museum plaats te nemen in een Japanse tweemansbob. Voor een groot beeldscherm knalde ze virtueel door een ijstunnel. Coach Egbert van 't Oever, bij Sanex twee jaar geleden nauw betrokken bij de drie Olympische medailles van Rintje Ritsma, hield beide benen op de grond. ,,Zullen we weer eens even het ijs op gaan?''

Wim Schenk vond het als voorzitter van de Nederlandse schaatsbond (KNSB) een goed idee om in de toekomst een Nederlandse bijdrage aan het museum te leveren. Zou het bijvoorbeeld niet mooi zijn om de schaatsen van Romme daar een plaats te geven? ,,Nee,'' zei de stayer resoluut. Zijn schaatsschoenen uit '98 liggen thuis. De ijzers van toen heeft hij nu als reserveonderdelen in zijn bagage.

Binnenkort zet Romme zijn olympische schaatsschoenen weer op het onderstel waarmee hij in wereldrecordtijden naar Olympisch goud op de vijf en tien kilometer gleed. ,,Zulke dingen moet je voor jezelf houden.''