Ongekunsteld simpel

Als iets heel simpel lijkt vergeet je snel hoe goed het is. Het gemak waarmee Dennis Bergkamp iemand vrij voor de keeper zet, geeft de toeschouwer het idee dat het eigenlijk niet zo moeilijk is. De suggestie wordt gewekt dat met een beetje oefenen iedereen de bal een doeltreffende trap kan geven. Bij hele slechte creatieve prestaties is precies het omgekeerde principe van toepassing. Je ziet de persoon in kwestie (stel jezelf maar een Hans Kraay naar keuze voor) enorm zijn best doen zonder enig resultaat te boeken. Maar hoe pijnlijk gênant de prestatie ook is, je ziet wel dat er enorm hard gewerkt wordt. Dit geeft de toeschouwer het idee dat het weliswaar heel slecht is, maar toch ook heel moeilijk. Als het zoveel moeite kost zo'n pover resultaat te behalen, hoe hard moet je dan wel niet werken om een bijzondere prestatie te leveren?

De meisjes van Zaai, een onderdeel van VPRO's jeugdblok Villa Achterwerk, zijn zo ongekunsteld leuk dat het lijkt alsof de cameraploeg toevallig langskwam. Alsof Paul Groot helemaal geen geweldige teksten heeft ingeleverd. De dames hebben een geheel eigen taal die niet klopt, maar je begrijpt hen beter dan hun grammaticaal-correcte collega's. Niet dat ik zou kunnen zeggen wàt ik dan begrijp, maar het gaat er bij Zaai niet om dat je later kunt navertellen wat je er van begrepen hebt. Uitleggen wat ze doen is dan ook niet mogelijk.

Gesprekken over het verschil tussen piepschuim en schuimpiep behoren normaliter niet tot mijn favoriete discussies. Ik vermaakte me enorm, maar wat er nou precies zo grappig is?

Je krijgt de kans om stiekem aanwezig te zijn bij de bizarre conversaties tussen de meisjes en die kans moet je met beide handen aangrijpen. Meer dan een hek, een voorbij fietsende postbode en wat simpele attributen hebben ze niet nodig. Het lijkt simpel, maar één foute zapbeweging naar een stel geestelijk gehandicapten in een bus doet je het tegendeel beseffen. Zou het niet mooi zijn als de ene helft van Nederland vrijwillig opgesloten wordt in bussen en huizen gadegeslagen door hun geestverwanten zodat de andere helft van het leven kan genieten? Dan zet ik mijn lekkerste stoel ergens in een weiland, voor een nietsvermoedend hek en wacht tot de meisjes verschijnen. Nieuwsgierig wat ze nu weer bedacht hebben om hun wekelijks verveling te verdrijven. Ik wens ze, in het belang van ons allen, nog heel veel verveling toe.

Zaai (Villa Achterwerk), zondag, 18.00-18.15u.